Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. o numerze [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił W. K. w podatku od towarów i usług za lipiec 2005 r. kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł. W jej uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że w wyniku czynności kontrolnych dotyczących rozliczenia się skarżącego z zobowiązań w podatku od towarów i usług stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniu podatku naliczonego za maj i czerwiec 2005 r. Polegały one na obniżeniu w tych miesiącach podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT na zakup oleju napędowego wystawionych przez P. S. zarejestrowanego jako "A" P. S. K. ul. [...]–[...] (w rozliczeniu za lipiec nieprawidłowości nie stwierdzono). Faktury te, jako dotyczące czynności, które nie zostały dokonane nie stanowiły podstawy do obniżenia podatku należnego, dlatego odrębnymi decyzjami dotyczącymi maja i czerwca 2005 r. Dyrektor UKS dokonał wymiaru podatku od towarów i usług w kwotach innych, niż deklarował to podatnik. To z kolei skutkowało koniecznością skorygowania rozliczenia podatku za kolejny miesiąc, lipiec 2010 r. w drodze określenia za ten miesiąc kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł.
Jako podstawę prawną swej decyzji Dyrektor UKS wskazał:
- - - art. 11 ust. 2 pkt 3a, art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 25, art. 26 oraz art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jednolity w Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.),
- - art. 21 § 3a, art. 23 § 2, art. 207, art. 222, art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej określana w skrócie jako O.p.,
- - art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 15 ust. 1, art. 29 ust. 1, art. 86 ust. 1 i 2, art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), określanej dalej w skrócie jako u.p.t.u.
W odwołaniu od tej decyzji W. K., działający przez swego pełnomocnika, zarzucił Dyrektorowi Urzędu Skarbowego;
- - naruszenie art. 122 O.p. poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,
- - art. 187 O.p. wskutek oparcia orzeczenia jedynie na podstawie dowodów niekorzystnych dla podatnika przy ich dowolnej interpretacji.
Ostatni zarzut dotyczył błędnego określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
W uzasadnieniu odwołania podkreślono, że skarżący nabywał olej napędowy w warunkach, w których nie mógł przypuszczać, że sprzedawany jest w sposób niezgodny z przepisami prawa. Kupował go w byłej bazie "B", stanowiącą była rozlewnię "C", otrzymywał faktury, płacił, towar był wydawany. Nie miał zatem podstaw do podjęcia jakichkolwiek czynności sprawdzających wobec P. S..
Dyrektor Izby Skarbowej w K. potwierdził konieczność uwzględnienia w rozliczeniu podatku za lipiec 2005 r. korekty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do uwzględnienia w następnym okresie rozliczeniowym dokonanej decyzją dotyczącą czerwca 2005 r. Stwierdził jednak, że należy tu uwzględnić prawidłową kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a ta wynika z jego decyzji z [...] r. Nr [...], którą uchylił wcześniejszą decyzję Dyrektora UKS w K. z [...] r. Nr [...] i określił kwotę nadwyżki na [...] zł. Ta zatem kwota powinna być uwzględniona w rozliczeniu podatku za lipiec 2005 r. Stąd konieczność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia reformatoryjnego.
W skardze na tą decyzję W. K. powtórzył zarzuty podniesione uprzednio w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji co do naruszenia:
- - art. 122 O.p. poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,
- - art. 187 O.p. wskutek oparcia orzeczenia jedynie na podstawie dowodów niekorzystnych dla podatnika przy ich dowolnej interpretacji. Powtórzył swe twierdzenie o tym, że nabywał olej napędowy w warunkach, w których nie mógł przypuszczać, że sprzedawany jest w sposób niezgodny z przepisami prawa.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi, nie znajdując w niej podstaw do zmiany swego stanowiska. Podkreślił, że zarzuty zawarte w skardze odnoszą się do ustaleń dokonanych w sprawach dotyczących zobowiązań w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2005 r. W rozliczeniu dotyczącym lipca 2005 r. tego typu uchybień nie stwierdzono. Korekta deklaracji złożonej przez skarżącego za lipiec 2005 r. była konsekwencją innego określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym wykazanej w deklaracji z czerwca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko;
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – określanej dalej w skrócie jako u.p.t.u., W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Art. 99 ust. 12 tej ustawy stanowi z kolei, że Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości Wydając zatem decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług skarżącego za lipiec 2005 r. organ odwoławczy obowiązany był uwzględnić kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z czerwca do rozliczenia w lipcu 2005 r. z ostatecznej decyzji z dnia [...] r. Nr [...].
Zarzuty zawarte w skardze nie mają bezpośredniego odniesienia do zaskarżonej decyzji. Odnoszą się natomiast do ustaleń faktycznych i postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r. Nr [...] i do przyjętej w tej decyzji kwalifikacji prawnej, która podlegała ocenie Sądu w sprawie o sygn. akt III SA/GL 353/11. W niniejszej sprawie organ odwoławczy wydał decyzję w przedmiocie zobowiązania skarżącego za lipiec 2005 r. stosując wprost powołane tu art. 87 ust. 1 i art. 99 ust. 12 u.p.t.u.
Mając to na uwadze Sąd oddalił skargę W. K. zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).