Uzasadnienie
Pismem z 11 marca 2024 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Starosty [...] z 27 grudnia 2023 r. nr [...] nakładającą na niego obowiązek zapłaty w wysokości [...] zł z tytułu obciążenia go kosztami wynikającymi z usunięcia i przechowywania na parkingu strzeżonym w okresie od [...]r. do [...] r., tj. 146 dni oraz oszacowania wartości pojazdu marki [...] o nr rej. [...].
Decyzja ta została doręczona skarżącemu 2 stycznia 2024 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania (do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach).
Pismem z 9 stycznia 2024 r. wpłynęło odwołanie od decyzji Starosty [...] z 27 grudnia 2023 r. nr [...].
Decyzją z 8 marca 2024 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości.
Pismem z 11 marca 2024 r. skarżący złożył skargę do tutejszego Sądu na decyzję Starosty [...] z 27 grudnia 2023 r. nr [...]. W treści skargi skarżący poinformował, że pomimo jego pisemnych wyjaśnień do których został zobowiązany przez Starostę [...] wydał on decyzję obciążającą skarżącego kosztami poprzedzonymi niekorzystnymi dla niego działaniami, a odwołanie do instancji nadrzędnej podtrzymuje w mocy wydaną decyzję nie uwzględniającą jego uprzednich wyjaśnień.
W odpowiedzi organ I instancji utrzymał w mocy swoje stanowisko i zaznaczył, że zaskarżona decyzja była już przedmiotem odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach i została utrzymana w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na zaskarżenie decyzji organu I instancji.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Starosty [...] z 27 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na niego obowiązku zapłaty z tytułu obciążenia kosztami wynikającym z usunięcia i przechowywania na parkingu strzeżonym pojazdu oraz oszacowania jego wartości. Starosta [...] działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący z tego uprawnienia skorzystał i pismem z 9 stycznia 2024 r. wniósł odwołanie od zaskarżonej decyzji. W wyniku tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wydało 8 marca 2024 r,. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Niemniej jednak w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogą podlegać decyzje lub postanowienia organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.