Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku P.B. o przyznanie prawa pomocy w całości zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w zakresie częściowym obejmującym wpis od skargi przekraczający kwotę [...] i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Powyższe postanowienie zostało wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego na postanowienie referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym. Odnosząc się zatem do wniosku skarżącego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 1 w/w ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, tj. w świetle art. 245 § 2 ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do okoliczności rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata nie zasługiwał na uwzględnienie. W świetle bowiem art. 254 § 1 powoływanej ustawy rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Podkreślić należy, że w orzecznictwie i doktrynie wyrażono pogląd, iż ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego, podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Powinien on zostać jednak oddalony, jeżeli sąd nie stwierdzi zmiany okoliczności sprawy. Nie ma natomiast podstaw do jego odrzucenia ze względu na zawisłość sporu czy powagę rzeczy osądzonej (vide: J. Gudowski: K.p.c. III, s. 298; postanowienie SN z 12 marca 1966 r., I CZ 9/66,OSPiKA 1967, nr 9, poz. 221).
W niniejszej sprawie po rozpoznaniu pierwotnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił P.B. od kosztów sądowych w zakresie częściowym obejmującym wpis od skargi przekraczający kwotę [...] i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zatem kwestia przyznania stronie kwalifikowanego pełnomocnika była już przedmiotem prawomocnego orzeczenia sądu.
Nadto Sąd nie stwierdził zmiany okoliczności warunkujących wnioskowaną pomoc, gdyż dane podane we wtórnym wniosku są identyczne jak w pierwotnym.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 254 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.