Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżoną decyzję skierowano na adres wskazany przez skarżącego w odwołaniu od decyzji. Z uwagi na to, że adresata nie zastano w domu, a jednocześnie nie było możliwe zrealizowanie doręczenia zastępczego za pośrednictwem dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, w dniu 30 maja 2016 r. przesyłkę pozostawiono do dyspozycji adresata w placówce pocztowej, umieszczając stosowne zawiadomienie wydane w trybie art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm,).
Następnie w dniu 7 czerwca 2016 r. powtórnie zawiadomiono skarżącego o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki przez adresata została ona zwrócona nadawcy tj. SKO w K.. Organ odwoławczy uznał zaś decyzję za doręczoną z upływem czternastego dnia przechowywania przesyłki w placówce pocztowej, co oznacza, że doręczenie miało miejsce w dniu 13 czerwca 2016 r.
Skarga została natomiast wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 30 listopada 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej). Tym samym uznać należało, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu.
Wskazać przy tym należy, że w rozpoznawanej sprawie zostało przesądzone uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2017 r. odmówiono bowiem skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.