Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik "A" Spółka Jawna w B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą zwrotu akcyzy z tytułu dostawy wewnatrzwspólnotowej samochodów osobowych marki [...].
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2011 r., po rozpoznaniu na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej p.p.s.a.).
Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej (pełnomocnikowi) w dniu [...]r. (dowód doręczenia w aktach sprawy).
W dniu [...]r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika Spółki. Skarga ta została złożona w terminie, przez osobę uprawnioną ale nie została opłacona.
Pismem z dnia 17 lutego 2012 r. pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 136,00 zł pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...]r. i w terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę kasacyjną, czego konsekwencją jest nie uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Art. 173 p.p.s.a. stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a) i wniesiona do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 tej ustawy).
Dalej powyższa ustawa w art. 178 stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 u.p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 - 573).
W niniejszej sprawie pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną w terminie jednakże nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym w wezwaniu. W terminie tym oświadczył, że cofa skargę, gdyż jego mocodawca rezygnuje z prowadzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należy zauważyć, że cofniecie skargi wywołuje skutek w sytuacji, kiedy skarga kasacyjna podlegałaby rozpoznaniu, czyli została wniesiona z zachowaniem wszelkich reguł przewidzianych ustawą. Musi być zatem opłacona przez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. (art. 230 § 2 powołanej ustawy). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze, że pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę kasacyjną i dlatego nie uiści należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie NSA z dnia 10.06.1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. Nr 4, poz. 207, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 2.03.2011 r. sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 24.06.2010 r. sygn. akt II SA/BK 228/11, LEX nr 664162)
W tym miejscu należy przypomnieć, że aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków:
- 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.),
- 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.),
- 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.),
- 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.),
- 5) skarga została należycie opłacona (art. 230 § 1 i 2).
Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie.
Wniosek skarżącego o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy, wobec nie uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego w zakreślonym terminie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. Z tego też powodu nie doszło do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej, co leży w gestii Naczelnego Sądu Administracyjnego.