Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia 17 kwietnia 2023 r. nr OR.1431.4.5.2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Decyzja ta zawierała pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia to jest nie odwołała się od decyzji będącej przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O., od której przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) odmowa udostępnienia informacji publicznej (...) następuje w drodze decyzji. Do decyzji tej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni (...). Nie ulega zatem wątpliwości, że od wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy O. decyzji przysługiwało skarżącej odwołanie do organu wyższego stopnia. Organem tym stosownie do art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570) są samorządowe kolegia odwoławcze.
To oznacza, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o dostępnym środku zaskarżenia. Do pouczenia tego skarżąca nie zastosowała się. Przed wniesieniem skargi, nie wyczerpała bowiem przysługujących jej środków zaskarżenia w postaci odwołania do SKO w C.. Wobec powyższego wymóg, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. nie został spełniony. Tym samym, skargę wniesioną na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O., czyli organ I instancji - uznać należało za niedopuszczalną, która podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.