Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (zwana dalej Spółka) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] r. odmawiającą Spółce stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, dla których obowiązek podatkowy powstał [...] r. w wysokości [...] zł Opisany podatek dotyczył podatku akcyzowego od olejów smarowych o kodzie CN 2710 19 99 przeznaczonych do wykorzystania do celów innych niż silnikowe lub grzewcze.
Decyzję organu II instancji wydano na podstawie m. in. art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s.1, ze zm,; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s.179) - odtąd powoływana jako "Dyrektywa Horyzontalna", który został wskazany w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Strona wnosząca skargę na decyzję organu drugiej instancji zarzuciła jej między innymi naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 2 pkt 2 i art. 62 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r., nr 29 poz. 257 ze zm. – zwana dalej u.p.a.) oraz art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1 - zwana dalej Dyrektywą Horyzontalną).
Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej powoływana jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mimo, iż powołany przepis literalnie nie wskazuje sytuacji wystąpienia przez sąd krajowy z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości jako przesłanki zawieszenia, to niekwestionowane w doktrynie jest, że obejmuje on również taką sytuację, a za przyjęciem takiego poglądu przemawiają także względy ekonomiki procesowej.
Podobny pogląd wyraziła także M. Niezgódka – Medek w komentarzu do art. 125 p.p.s.a., gdzie stwierdziła, że "Praktyka sądowa, w szczególności wojewódzkich sądów administracyjnych, opowiadała się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w komentowanym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA albo skierowanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej" (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2011), który to pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela.
Postanowieniem z 5 marca 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11 (publ. https://cbois.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?"; i zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tym, iż w sprawie zastosowanie znajduje art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej w związku z przepisami art. 4 ust.1 pkt 5 oraz art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym a przedmiotem wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty jest olej smarowy o kodzie CN 2710-19-99, w ocenie Sądu odpowiedź udzielona przez Trybunał Sprawiedliwości na wyżej wskazane pytanie prejudycjalne ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu NSA.