Uzasadnienie
Pismem z 15 kwietnia 2022 r., złożonym bezpośrednio w siedzibie organu, I.P. złożyła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 30 grudnia 2021 r. nr 2816/2021 w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej 18 stycznia 2022 r. Termin na jej zaskarżenie upłynął 17 lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia 18 stycznia 2022 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy, a skargę złożyła w siedzibie organu 15 kwietnia 2022 r., to tym samym uchybiła trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 p.p.s.a. do jej wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie 17 lutego 2022 r. Stąd złożoną skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.