Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., powołując się na art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) uchylił skierowaną do skarżącej – "A" S.A. w R. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiące od [...] do [...] r. w łącznej wysokości [...] zł oraz uznającą kwotę nadpłaty podatku akcyzowego za wskazane miesiące w wysokości [...] zł i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Postanowieniem z 5 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w związku z pytaniem prawnym przedstawionym przez Naczelny Sąd Administracyjny Trybunałowi Konstytucyjnemu: "Czy przepisy Działu III Rozdziału 9 "Nadpłata" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w szczególności zaś art. 72 § 1 pkt 1 ustawy w zakresie jakim nie warunkują stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego i jej zwrotu od tego kto poniósł ciężar ekonomiczny tego podatku są zgodne z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
W związku z postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 29 listopada 2010 r. umarzającym postępowanie w sprawie zgodności z art. 2 Konstytucji RP przepisów Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 72 § 1 pkt 1, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 10 stycznia 2011 r. podjął zawieszone postępowanie.
Jednakże postanowieniem z 3 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił zagadnienie prawne całej Izbie Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego: "Czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) – sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z 3 lutego 2011 r. sygn. akt I GSK 262/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia, na podstawie art. 15 § 1 pkt 3 w związku z art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), całej Izbie Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałe zagadnienie prawne.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co powoduje konieczność zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi na skierowane pytanie prawne.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.