Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 30 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 44/21

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. (dalej skrót: ARiMR) po rozpoznaniu odwołania M.W. (dalej skarżący lub wnioskodawca) od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2019 w łącznej kwocie [...] zł oraz nałożenia sankcji wieloletniej w kwocie [...] zł utrzymał ją w mocy.

Jako podstawę prawną wskazał art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), zwanej dalej "KPA", art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1505) oraz § 2, §4, §5, §6, §33, §34 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015r., poz. 415 z późn.zm.), zwanego dalej rozporządzeniem rolno-środowiskowo-klimatycznym).

W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną:

Skarżący ubiegając się o przyznanie płatności na 2019 rok złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. w dniu [...] r., wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2019 w którym w ramach Pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 zadeklarował wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe na powierzchni [...] ha; wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne na powierzchni [...] ha; wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże na powierzchni [...] ha a uprawy w ramach Pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 na 2019 r. zadeklarowano na [...] działkach ewidencyjnych położonych w woj. [...], powiat [...], gmina B., obręb B..

Dane wniosku zgodnie z obowiązującymi ARiMR przepisami i procedurą obsługi zostały poddane kontroli zgodności, kompletności oraz kontroli administracyjnej z wykorzystaniem sytemu informatycznego lACSplus. W trakcie kontroli administracyjnej nie stwierdzono błędów skutkujących wysłaniem do wnioskodawcy wezwania do złożenia wyjaśnień.

W dniach od [...] do [...] r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę na miejscu w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego. Z czynności kontrolnych sporządzono raport nr dok. [...]. W wyniku kontroli stwierdzono błędy, mające wpływ na wysokość przyznanej płatności.

W dniu [...] r. wnioskodawca wniósł zastrzeżenia do raportu z czynności kontrolnych nie zgadzając się z jego treścią.

W zakresie działki rolnej [...] wnioskodawca stwierdził, że działka rolna jest użytkowana rolniczo. W poprzednich latach była koszona a nie została wykoszona dokładnie w poprzednim roku z uwagi na podmokły teren. Specyfika terenu powoduje intensywny wzrost roślin co może sprawiać wrażenie, że działka nie była koszona.

W zakresie działki rolnej [...] wnioskodawca stwierdził, że działka była użytkowana rolniczo. Nie została wykoszona w całości w poprzednim roku z uwagi na podmokły teren oraz rów melioracyjny. Specyfika terenu powoduje intensywny wzrost roślin co może sprawiać wrażenie, że działka nie była koszona wcześniej. Obserwując celowo niekoszone fragmenty innych działek należących do pakietów można zauważyć, że roślinność wygląda tak samo a wysokość traw jest tak samo duża.

W zakresie działki rolnej [...] wnioskodawca podał, że o jej zaoraniu dowiedział się dopiero w trakcie kontroli. Wspólnie z sąsiednimi rolnikami ustalono, że za zaistniałą sytuację odpowiedzialny jest mieszkaniec B. L.K., który nieumyślnie zaorał przedmiotowy teren. Na dowód tego dołączono kopię oświadczenia L.K.. Na zaistniałą sytuację skarżący nie miał żadnego wpływu i nie był w stanie jej przeciwdziałać. W związku z użytkowaniem około [...] działek rolnych nie był w stanie wykryć tego faktu przed kontrolą.

Finalnie w zastrzeżeniach wniesionych do wyników po kontroli na miejscu Skarżący stwierdził, że część działek jest nawet obszarowo większa od powierzchni deklarowanych we wniosku, granice działek na terenie B. nie są wyraźne, występuje ich duże rozdrobnienie.

Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. po ponownym przeanalizowaniu wyników kontroli pod kątem wniesionych wyjaśnień stwierdziło, że wyniki zawarte w raporcie z czynności kontrolnych nr [...] stanowią odzwierciedlenie zastanej w dniu kontroli sytuacji terenowej.

W ocenie kontrolującego nieprawidłowości stwierdzone na działce [...] oznaczone kodami DR13+ (zadeklarowana powierzchnia dziatki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej)', DR52 (stwierdzono powiększenie pola zagospodarowania), wynikają z faktu, że zabiegi agrotechniczne na działce zostały wykonane jedynie na jej części, pozostała część została opisana kodem DR52 i stanowi teren porośnięty wysokimi trzcinami, w okrywie widoczne są zdrewniałe rośliny, wytworzony wojłok świadczy o wieloletnim nieużytkowaniu tego terenu.

W odniesieniu do działki rolnej [...] na podstawie ponownej analizy dokumentacji pokontrolnej tj.: zdjęć z terenu i szkicu przyjęto, że podobnie jak w działce [...] na działce nie wykonano zabiegów agrotechnicznych mających zahamować wzrost i rozprzestrzenianie się chwastów dłużej niż w bieżącym roku. Wykonane zdjęcia z terenu potwierdziły prawidłowość oceny inspektorów. Działka porośnięta była roślinnością charakterystyczną dla terenów podmokłych, wysokimi trzcinami w różnej fazie wzrostu, poprzerastanej wskutek corocznej wegetacji.

W odniesieniu do działki rolnej [...], Biuro Kontroli na Miejscu stwierdziło, że celem kontroli na miejscu jest ocena stanu faktycznego na działkach rolnych zgłoszonych do płatności. W dniu kontroli stwierdzono, że cała działka ewidencyjna [...] oraz część działki [...] została zaorana i występują na niej pozostałości po kukurydzy. Fakt ten odnotowano w raporcie wskazując jednocześnie powierzchnię nieutrzymania Trwałych użytków zielonych (Dalej: TUZ) na działce jako [...] ha. Wyjaśnienia w tym zakresie zostały przekazane wraz z niniejszym pismem do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B..

W trakcie prowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. stwierdził także, że na części działek rolnych powierzchnia deklarowana przekracza powierzchnię podjętego zobowiązania w pierwszym roku realizacji programu.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ustalił, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wynosiła [...] ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wyniosła [...] ha.

Ze względu na stwierdzone podczas kontroli na miejscu jak i kontroli administracyjnej błędy, zredukowano powierzchnie przedmiotowych działek rolnych:

1. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha. Różnicę w powierzchni [...] ha wykluczono z możliwości przyznania płatności ze względu na przeoranie;
2. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha. Z kolei odnośnie działki [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
3. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
4. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
5. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
6. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
7. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha
8. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni 0,00 ha. Łącznie w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wykluczono powierzchnię [...] ha.

Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne wyniosła [...] ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne wyniosła [...] ha.

Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha.

Ze względu na stwierdzone podczas kontroli na miejscu jak i kontroli administracyjnej błędy, zredukowano powierzchnie następujących działek rolnych:

1. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
2. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] zmniejszono do powierzchni [...] ha;
3. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

Łącznie w ramach Wariantu: 5.5_Półnaturalne łąki świeże wykluczono powierzchnię [...] ha. Dodatkowo kontrola na miejscu stwierdziła nieprawidłowość R_13_o tj. Rolnik/zarządca przekształca występujące w gospodarstwie rolnym trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe w wyniku, czego płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna została pomniejszona o 20%. Błąd tyczy się części działki rolnej [...] na której stwierdzono grunt orny oraz pozostałości po kukurydzy.

Organ pierwszej instancji powołał się na art. 35 ust. 2-4 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 30.06.2014 r. str. 48, z późn.zm.). Stwierdził także, że w przedmiotowej sprawie nie spełniono wymogów określonych w § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno- środowiskowo- klimatycznego.

W związku z powyższym kwota kary dla wnioskodawcy została ustalona na [...] zł. Na ww. kwotę złożyły się płatności - Kwota za rok 2018 - [...] zł; (kwota płatności przyznana w 2018r. [...] zł pomniejszona o 20%) kwota za rok 2017 - [...] zł (kwota płatności przyznana w 2017r. [...]zł pomniejszona o 20%) i kwota za rok 2016 - [...] zł; (kwota płatności przyznana w 2016r. [...] zł pomniejszona o 20% zmniejszenia płatności).

W tym stanie rzeczy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję z dnia [...] r. nr [...], którą przyznał płatności w łącznej kwocie [...] zł i nałożył sankcję wieloletnią w kwocie [...] zł.

Wnioskodawca złożył do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. odwołanie od tej decyzji. W piśmie odwoławczym wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i odstąpienie od nałożenia 20% sankcji wynikających z § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego. Powielił zarzuty wniesione odwołaniem od raportu z kontroli na miejscu. Nie zgodził się z zastosowanym kodem DR13+ zastosowanym do działki rolnej [...] i stwierdził, że wspólnie z sąsiednimi rolnikami ustalił, iż za zaistniałą sytuację odpowiedzialny jest mieszkaniec B. L.K., który nieumyślnie zaorał przedmiotowy teren. Jako dowód dołączył oświadczenie L.K. potwierdzające to zdarzenie.

Skarżący wyjaśnił, że nie był w stanie przewidzieć zaistniałej sytuacji i nie miał żadnego interesu w tym by taki stan zaistniał - przedmiotowa działka ciągle od początku realizacji Planu rolnośrodowiskowego stanowiła trwały użytek zielony, a wszystkie wymagane czynności odbywały się zgodnie z harmonogramem. Zwrócił szczególną uwagę na fakt, iż odpowiedzialność za zaoranie przedmiotowego terenu nie leży po jego stronie i osobiście na własny koszt dokonał czynności aby teren ten w najszybszym czasie był znów łąką. Deklarowane dane zostały podane zgodnie z posiadana wiedzą przy zachowaniu należytej staranności opartej na posiadanej dokumentacji PEG.

Wnioskodawca podtrzymał twierdzenie, że za działania mające wpływ na wydanie przedmiotowej decyzji nie można jemu przypisać odpowiedzialności a nakładanie tak dotkliwej sankcji jest – w jego ocenie - wysoce niesprawiedliwe.

Organ odwoławczy po weryfikacji akt sprawy skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia wydając w dniu [...] r. decyzję nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia). Powodem przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia było błędne zastosowanie przez organ I instancji wykładni wskazanej w § 5 ust. 1 rozporządzenia rolno- środowiskowo-klimatycznego.

Ponownie rozpatrując sprawę. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przeanalizował zebrany w sprawie materiał dowodowy, uwzględnił powierzchnię trwałych użytków zielonych oraz poziom zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego stwierdzony w sprawie pierwszorocznej i ustalił, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wyniosła [...] ha a powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wyniosła [...] ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

Ze względu na stwierdzone podczas kontroli na miejscu jak i kontroli administracyjnej błędy, organ pierwszej instancji zredukował powierzchnie następujących działek rolnych zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha; różnicę w powierzchni [...] ha wykluczono z możliwości przyznania płatności ze względu na przeoranie TUZ-stwierdzono pozostałości po kukurydzy.

Zgodnie z §5 ust. 1 oraz §6 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego Kierownik Biura Powiatowego Agencji w B. wykluczył z płatności powierzchnię zadeklarowaną ponad poziom podjętego zobowiązania:

1. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

[...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni 0,00 ha.

Łącznie w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wykluczono powierzchnię [...] ha.

Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wyniosła 2,27%. Organ ponownie powołał się na art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Zakwalifikowana przez organ do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe wyniosła [...] ha. Przy ustalaniu tej powierzchni, zgodnie z art. 24, art. 37 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy i art. 38 rozporządzenia (UE) nr 809/20141 uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne wyniosła [...] ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne wyniosła [...] ha.

Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej w ramach wariantu Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

Ze względu na stwierdzone podczas kontroli na miejscu jak i kontroli administracyjnej błędy, organ zredukował powierzchnie następujących działek rolnych – [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;

Zgodnie z § 5 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego Kierownik Biura Powiatowego w B. wykluczył z płatności powierzchnię zadeklarowaną ponad poziom podjętego zobowiązania:

1. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] zmniejszono do powierzchni [...] ha;
2. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha;
3. - [...] zadeklarowaną powierzchnię [...] ha zmniejszono do powierzchni [...] ha

Łącznie w ramach Wariant: 5.5_Półnaturalne łąki świeże wykluczono powierzchnię [...] ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wyniosła 3,82%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/20142 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, a różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego, pomoc przyznaje się do powierzchni stwierdzonej pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wyniosła [...] ha.

Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy powierzchnia zakwalifikowana przez organ do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha. Przy ustalaniu tej powierzchni, zgodnie z art. 24, art. 37 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy i art. 38 rozporządzenia (UE) nr 809/20141 uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu.

Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ponownie uwzględnił fakt, że wnioskodawca przekształcił występujące w gospodarstwie rolnym trwałe użytki zielone, zastosował zapisy § 33 ust. 6 oraz § 34a rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego i wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej którą przyznał płatności w łącznej kwocie [...] zł i nałożył sankcję wieloletnią w kwocie [...] zł.

Skarżący wniósł do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. z odwołanie od tej decyzji wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sankcjonowanie rolnika za trzy lata zwrotem po 20% za każdy rok pobieranej płatności jest krzywdzące, kontrola przeprowadzona w grudniu 2019 r. wykazała fakt zaorania części działki Skarżący dowiedział się o zaistniałym fakcie dopiero podczas kontroli, nie miał możliwości poinformowania organów o zaistniałym zdarzeniu. Nadto, jak wynika ze złożonego do niniejszej sprawy oświadczenia - za całe zajście odpowiedzialna jest osoba trzecia, która nieumyślnie zaorała część działki. Incydent miał miejsce wyłącznie w 2019 r. w związku z czym nakładanie sankcji za okres trzech lat nie znajduje uzasadnienia. Strona wskazuje na chwilową utratę posiadania władztwa nad częścią działki. Powołując się na zapisy zwarte w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz.

UE L 227 z 31.07.2014 r, s. 69),podkreślono, że dopełnione zostały wszelkie formalności związane z ubieganiem się o przyznanie płatności, gdyż [...] r. skarżący zlecił skoszenie działki zgodnie z planem i zaleceniami. Podczas wykonywania tej czynności, osoba wykonująca zlecenie nie zauważyła, że część działki została zagarnięta. W okolicy działki są wąskie, tak więc orając sąsiednie pole i siejąc kukurydzę nie zauważył, iż wkroczył na działkę skarżącego, który nie miał żadnej możliwości przeciwdziałania zachowaniu L.K. i aktualnie podejmuje szereg działań na własny koszt zmierzających do przywrócenia terenu do zgodnego z wytycznymi.

Dokonując ponownej analizy dokumentów zgromadzonych w powyższej sprawie organ odwoławczy stwierdził prawidłowość kontroli administracyjnej sprawy oraz uwzględnienie całego zgromadzonego materiału dowodowego przez organ I instancji.

Odnosząc się do podniesionej w treści odwołania ingerencji osoby trzeciej uznał, że działanie takie bez wiedzy i zgody rolnika można uznać za rodzaj nadzwyczajnych okoliczności. Zwrócił jednak uwagę, że wnioskodawca dokonując corocznych zabiegów na gruncie powinien zauważyć zaoranie swojej działki. Argumentacja, jakoby skarżący nie miał nawet świadomości, że teren jest pomniejszony gdyż w okolicy działki są wąskie a żaden z rolników nie dokonuje czynności przy użyciu profesjonalnego sprzętu GPS, uznana została za bezzasadną. Organ odwoławczy zaznaczył, że przy należytej kontroli wykonania zleconych prac wnioskodawca był stanie stwierdzić, że inny producent naruszył granice jego działek rolnych - zlikwidował trwały użytek zielony i posiał kukurydzę.

Mając na uwadze, że kontrola odbyła się w grudniu 2019 r., a siew kukurydzy wykonuje się wiosną – organ odwoławczy stwierdził, że skarżący miał bez mała cały rok na zauważenie przedmiotowego faktu. Zaznaczył, że samo zlecenie skoszenia działki zgodnie z planem i zaleceniami jest niewystarczające. Realizacja programu rolno-środowiskowo-klimatycznego nie polega na samym zlecaniu odpowiednich działań - osoba zlecająca powinna zadbać aby były one wykonane zgodnie z planem rolnośrodowiskowym oraz zaleceniami eksperta przyrodniczego. Przywrócenie trwałego użytku zielonego a w szczególności siedliska typu Półnaturalna łąka wilgotna po uprzedniej uprawie kukurydzy organ odwoławczy uznał za niemożliwe. Potrzeba lat, aby po posianiu trawy, czyli uprawy monokulturowej wykształciła się ruń łąkowa i dany typ siedliska przyrodniczego.

Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze pełnomocnik skarżącego zarzucił decyzji:

1. - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 9 i 11 KPA poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji; art. 138 § 1 pkt 1 KPA w związku z art. 144 KPA poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji; art. 133 § 1,145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 80 KPA poprzez akceptację dla naruszenia przez organ zasady swobodnej oceny dowodów, wybiórcze rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, w szczególności pominięcie podczas oceny materiału dowodowego faktu, że skarżący nie ponosi winy za przeoranie części trwałych użytków zielonych, w wyniku czego niesłusznie utrzymano w mocy wadliwą decyzję i doszło do oddalenia skargi, zamiast jej uwzględnienia; art. 3 § 1 i § 2 ust. 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 151 p.p.s.a. polegające na oddaleniu zamiast uwzględnienia skargi, w konsekwencji zaakceptowania w procesie oceny legalności decyzji faktu, że organ oparł swe rozstrzygnięcie na nieprawidłowo zinterpretowanych przepisach rozporządzenia, w szczególności niezasadnie przyjął, że § 33 ust. 6 rozporządzenia dopuszcza zastosowanie sankcji w przypadku zmiany powierzchni TUZ, bez winy właściciela, art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy (brak określenia) w związku z przepisem art. 80 KPA, poprzez pominięcie dowodów złożonych przez stronę, w szczególności odmówienie wiarygodności informacji przedstawionej przez skarżącego iż winę za naruszenie ponosi pan L.K., bez wskazania przyczyn takiej oceny przedłożonego dowodu, będącej jednocześnie dowolną oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego;
2. - art. 8 i 107 § 3 KPA, poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń uniemożliwiających merytoryczne ustosunkowanie się do twierdzeń organu, w konsekwencji nieprzeprowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz nieustosunkowanie się przez organ do spójnych i koherentnych twierdzeń i dowodów zebranych w opisywanym postępowaniu, co z kolei doprowadziło organ do naruszenia przepisu art. 11 KPA, poprzez jego niezastosowanie, tj. niewyjaśnienie w sposób niebudzący wątpliwości zasadności swego stanowiska przy załatwieniu sprawy;
3. - naruszenie prawa materialnego, tj. art. § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno - środowiskowo - klimatycznego, poprzez błędną jego wykładnię - w konsekwencji zastosowanie - polegające na bezpodstawnym stwierdzeniu, że skarżący ponosi winę za dokonane przekształcenie co skutkowało nałożeniem 20 % sankcji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Dalej należy zauważyć, że Przewodniczący Wydziału III tut. Sądu, powołując się na art. 15 zzs⁴ ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 374 ze zm., dalej uCOVID-19) oraz rozporządzanie nr 31 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 października 2020 r, w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dalszych działań profilaktycznych przeciwdziałających rozprzestrzeniania się wirusa SARScoV-2, skierował sprawę na posiedzenie niejawne, z uwagi na to, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym przekazem obrazu i dźwięku.

W związku z tym, strony postępowania zawiadomiono o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne celem rozpoznania skargi. Ponadto pouczono strony, że mają prawo w terminie 5 dni od daty otrzymania zawiadomienia do pisemnego dodatkowego przedstawienia swojego stanowiska w sprawie w granicach zarzutów złożonej skargi.

Zdaniem Sądu, uwzględniając zasadę jawności posiedzeń sądowych (art. 10 p.p.s.a.) i regułę rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych w formie rozprawy (art. 90 § 1 p.p.s.a.), przy jednoczesnym zastrzeżeniu wyjątku od nich, gdy przewiduje to "przepis szczególny", przy odpowiednim zastosowaniu rozwiązań przewidzianych w art. 15zzs4 ust. 2 i 3 uCOVID-19, za dopuszczalne uznano rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Bowiem z powołanych przepisów wynika odpowiednio, że: "W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących" (ust.

2) oraz "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów" (ust. 3). Należy mieć na względzie, że w pierwotnej wersji uCOVID-19 zamieszczono przepis art. 15 zzs ust. 6, z którego treści wynikało, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 "nie przeprowadza się rozpraw ani posiedzeń jawnych", z wyjątkiem rozpraw i posiedzeń jawnych w sprawach określonych w art. 14a ust. 4 i 5 tej ustawy, określonych mianem "pilnych". Uchylenie przepisów art. 14a i art. 15zzs uCOVID-19 nastąpiło jednocześnie z dodaniem do tej ustawy m. in. przywołanych uprzednio regulacji zawartych w jej art. 15 zzs4 ust. 2 i 3. Sens takiego działania ustawodawcy sprowadza się zatem do tego, że istniejący stan epidemii ogłoszony z powodu COVID-19 (co jest okolicznością notoryjną) nie stanowi aktualnie przeszkody m. in. do działania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym.

Przeprowadzona przez Sąd, we wskazanym trybie i według wskazanych powyżej zasad, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że decyzja ta jest prawidłowa i nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a.

W ocenie Sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów nie pozostawiają wątpliwości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w przepisach prawa materialnego. Z tego powodu Sąd uznał, że zarzuty skargowe dot. naruszenia przepisów prawa procesowego nie zasługują na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja przyznająca płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2019 w łącznej wysokości [...] zł w tym: 1. Wariant: 5.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe w wysokości [...] wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotą w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, i nakładająca sankcję w wysokości [...] zł podlegającą potrącaniu z płatności realizowanych przez ARIMIR w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. 2.Wariant: 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, i nakładająca sankcję w wysokości [...] zł. potrącaną z płatności realizowanych przez ARIMIR w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych.

3. Wariant:5.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, i nakładającą sankcję w wysokości [...] zł podlegającą potrącaniu z płatności realizowanych przez ARIMIR w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych.

Spór w sprawie dotyczy konsekwencji prawnych skutkujących nałożeniem na stronę 20 % zmniejszeniem płatności wynikających z faktu przypisania jej odpowiedzialności za dokonane przekształcenie działki rolnej [...] dot. TUZ w gospodarstwie rolnym, co ostatecznie skutkowało zastosowaniem treści § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego i nałożeniem na stronę kary w kwocie [...] zł na którą składały się kwota za 2018 rok – [...] zł, za 2017r. kwota [...] zł i za 2016 r. Z akt sprawy wynika bowiem, iż w wyniku kontroli na miejscu w dniach [...] do[...]. w gospodarstwie wnioskodawcy w zakresie działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej [...] oraz [...], udokumentowanej raportem nr dok. [...] stwierdzono na tym obszarze przeoranie TUZ i stwierdzenia pozostałości po kukurydzy. Powierzchnia nieutrzymania TUZ stanowiła pow. [...] ha.

W konsekwencji powyższego zdaniem organów strona nie spełniła zobowiązań ustanowionych w programie rozwoju obszarów wiejskich a Sąd podziela stanowisko organów zajęte w sprawie albowiem likwidacja trwałego użytku zielonego co bezspornie miało miejsce na wskazanej wyżej działce ewidencyjnej [...] i części działki [...] wchodzących w skład działki rolnej [...] poprzez zaoranie i istniejące nań pozostałości po kukurydzy uzasadniają decyzje organów co do nałożenia sankcji w płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w wysokości zmniejszonej o 20% w związku z przekształceniem przez rolnika wskazanych TUZ.

Zgodnie z treścią § 2 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014—2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415, ze. zm.) płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli:

1. 1. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";
2. 2. realizuje 5-letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1305/2013 lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 1), w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym";
3. 3. spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

W myśl zaś § 4 ust. 2 rozporządzenia Rolnik lub zarządca realizujący zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne:

1. 1) posiada plan działalności rolnośrodowiskowej, który sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy udziale odpowiednio doradcy rolnośrodowiskowego lub eksperta przyrodniczego, na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją";
2. 2) nie może przekształcać występujących w gospodarstwie rolnym trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanych dalej "trwałymi użytkami zielonymi";(......).
3. 5) przestrzega innych wymogów, które są określone dla poszczególnych pakietów lub ich wariantów w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

§ 5. Zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje:

1. 1) użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi":
2. a) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu,
3. b) spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej,
4. c) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48 oraz Dz. Urz. UE L 225 z 19.08.2016, str. 41), zwanego dalej "rozporządzeniem KOMISJI (UE) NR 640/2014 ", również w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014, lub (....)
5. 2. Zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne realizowane w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1 obejmuje użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Jak zaś stanowi § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego jeżeli rolnik lub zarządca przekształcił którykolwiek z występujących w gospodarstwie rolnym TUZ lub nie zachował któregokolwiek z określonych w planie działalności rolnośrodowiskowej elementów krajobrazu rolniczego nieużytkowanych rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 3, płatność rolno- środowiskowo-klimatyczna przysługuje temu rolnikowi lub zarządcy w wysokości zmniejszonej o 20%. Przepis nie wskazuje na wielkość/procent zlikwidowanej powierzchni trwałych użytków zielonych - każda powierzchnia zgłoszona w pierwszym roku realizacji programu jako trwały użytek zielony podlega obowiązkowi utrzymania.

Na podstawie § 34a rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego w przypadku stwierdzenia uchybienia w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach zobowiązania rolno-środowiskowo- klimatycznego, w celu zastosowania art. 35 ust. 4 rozporządzenia nr 640/2014, płatność rolno- środowiskowo-klimatyczna podlega zwrotowi, a do ustalenia wysokości tego zwrotu § 33 ust. 1-9b oraz 9d-13 stosuje się odpowiednio.

Wskazania także wymaga, iż zgodnie z art. 35 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 odmawia się wnioskowanego wsparcia bądź cofa się je w całości, jeżeli nie spełniono kryteriów kwalifikowalności. Art. 35 ust. 2 stanowi,iż odmawia się wnioskowanego wsparcia bądź cofa się je w całości lub w części, jeżeli nie spełniono następujących zobowiązań lub innych obowiązków: a) zobowiązań ustanowionych w programie rozwoju obszarów wiejskich; lub b) w stosownych przypadkach, innych obowiązków dotyczących operacji, ustanowionych w przepisach Unii, w przepisach krajowych lub w programie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w przepisach w zakresie zamówień publicznych, pomocy państwa oraz innych obowiązkowych normach i wymogach.

3. Przy podejmowaniu decyzji o kwocie wsparcia podlegającego odmowie lub wycofaniu w wyniku nieprzestrzegania zobowiązań lub innych obowiązków, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie biorą pod uwagę dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność niezgodności dotyczącej warunków przyznania wsparcia określonych w ust. 2.

Dotkliwość niezgodności zależy w szczególności od znaczenia jej konsekwencji, z uwzględnieniem celów, którym miały służyć niespełnione zobowiązania lub obowiązki. Zasięg niezgodności zależy w szczególności od skutków, jakie niezgodność wywiera na całość operacji. Trwałość zależy w szczególności od czasu trwania skutków lub możliwości likwidacji tych skutków przy użyciu racjonalnych środków Powtarzalność zależy od tego, czy stwierdzono wcześniej podobne niezgodności, w ostatnich czterech latach lub w całym okresie programowania 2014-2020, w przypadku tego samego beneficjenta i takiego samego środka lub rodzaju operacji lub - w przypadku okresu programowania 2007-2013 - podobnego środka.

1. 4. W przypadku zobowiązań lub płatności wieloletnich cofnięcia w oparciu o kryteria określone w ust. 3 stosuje się również do kwot już wypłaconych w latach poprzednich na daną operację. (.....).

Przenosząc powyższe uregulowania na stan sprawy zauważyć trzeba, iż sytuacja w nich opisana w niej zaistniała. W przedmiotowej sprawie przywołane wyżej przepisy oznaczały jednoznacznie, że skarżący występując z wnioskiem o płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną do wskazanych we wniosku działek i określając w nich TUZ obowiązany był utrzymać zawnioskowane działki w stanie, który pozwalałby przyjąć, że spełniają one definicję tego rodzaju użytków rolnych. Obowiązkowi temu wnioskodawca nie sprostał albowiem jak ustalono w sprawie nastąpiło na działce rolnej [...] przekształcenie występujących w gospodarstwie rolnym trwałych użytków zielonych a dotyczyło to pow. [...] ha. Wynika to jednoznacznie z ustaleń kontroli administracyjnej a jej wynik nie jest sporny pomiędzy stronami.

W konsekwencji, gdy ustawodawca precyzyjnie wskazał obowiązki jakie ciążą na rolniku w zakresie wymogów co do danego pakietu i wariantu ich niedochowanie uzasadniało zastosowane w sprawie zmniejszenie płatności za poszczególne lata. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów strony, iż nie ma podstaw do nakładania sankcji za poprzednia lata skoro likwidacja TUZ pojawiła się w 2019 zatem w sprawie organy błędnie zinterpretowały zapisy § 33 ust. 6 rozporządzenia rolno- środowiskowo-klimatycznego zauważyć należy, iż nie jest słuszny. Jak bowiem z art. 35 ust. 2 rozporządzenia KOMISJI (UE) NR 640/2014 wynika wsparcie cofa się w całości lub w części, jeżeli nie spełniono zobowiązań ustanowionych w programie rozwoju obszarów wiejskich; lub w stosownych przypadkach, innych obowiązków dotyczących operacji, ustanowionych w przepisach Unii, w przepisach krajowych lub w programie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w przepisach w zakresie zamówień publicznych, pomocy państwa oraz innych obowiązkowych normach i wymogach. W takiej sytuacji państwa członkowskie biorą pod uwagę dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność niezgodności dotyczącej warunków przyznania wsparcia określonych w ust.

2. Taka też sytuacja miała miejsce w sprawie skoro strona nie spełniła zobowiązań ustanowionych w programie działania rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2019.1246) co do realizacji 5-letniego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego podjętego od [...]r. i nie spełniła warunków przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych płatności w wariantach określonych przepisami rozporządzenia.

W zakresie argumentów strony wskazanych w skardze, iż to nie z jej winy przeoranie działki [...] nastąpiło, a w wyniku działania osoby trzeciej L.K. o czym strona niezwłocznie się dowiedziawszy podjęła czynności wyjaśniające ustalając, że całą winę za zaistniałą sytuację ta osoba ponosi. Zatem fakt nieutrzymania TUZ na spornej działce winien być wzięty pod uwagę przez organy to w ocenie sądu nie zasługują one na uwzględnienie. Jak stanowi art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) NR 640/2014 w odniesieniu do płatności bezpośrednich, gdy beneficjent nie jest w stanie spełnić kryteriów kwalifikowalności lub innych obowiązków w wyniku siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, zachowuje on prawo do pomocy w odniesieniu do obszaru lub zwierząt, które były kwalifikowalne w chwili wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. W odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich przewidzianych w art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jeżeli beneficjent nie jest w stanie wykonać zobowiązania w wyniku siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, daną płatność wycofuje się proporcjonalnie za lata, w których występowała siła wyższa lub nadzwyczajne okoliczności.

Wycofanie dotyczy wyłącznie tych części zobowiązania, dla których nie wystąpiły dodatkowe koszty lub utracone dochody przed wystąpieniem siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. Nie stosuje się wycofania w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności i innych obowiązków i nie nakłada się kary administracyjnej. Ust.

2. Przypadki siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zgłasza się na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Powyższe przepisy przewidują zatem możliwość zachowania przez rolnika prawa do pomocy w odniesieniu do obszaru które były kwalifikowalne w chwili wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności jednak warunkiem tego było przy przyjęciu, iż działanie osoby trzeciej na jej gruncie wyczerpało znamiona nadzwyczajnych okoliczności, by strona te nadzwyczajne okoliczności zgłosiła w terminie 15 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent jest w stanie dokonać tej czynności. Skoro kontrola na miejscu odbyła się w grudniu 2019 roku strona miała kilka m-cy na zauważenie faktu zaorania swojej działki. Skoro zaś koszenie na działkach rolnych wg deklaracji programu rolnicy muszą przeprowadzać od 16 czerwca do 05 lipca danego roku, a jak strona wskazywała w swych pismach że realizuje program zgodnie z harmonogramem twierdzenia, iż strona ze względu na dużą ilość działek rolnych nie mogła wykryć tego faktu przed datą kontrolą nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. Podjęcie zaś działań w zakresie wyjaśnienia sytuacji na działce [...] po dacie kontroli na miejscu na niej przez Biuro Kontroli nie może wywrzeć zamierzonego skutku prawnego przez stronę w postaci uwolnienia się od odpowiedzialności finansowej za stwierdzone zaoranie części działki objętej zobowiązaniem. Jest spóźnione.

Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja wywodzona z treści art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 zgodnie z którym wnioski o przyznanie płatności i dokumenty uzupełniające złożone przez rolnika mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Zdaniem Sądu, z przepisu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 wynika, że błąd oczywisty występuje wówczas, gdy może zostać wykryty przez organ już na podstawie treści wniosku i jego załączników, a taka sytuacja w badanej sprawie nie wystąpiła. Nie był to oczywisty błąd w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014, gdyż organ nie mógł go wykryć bezpośrednio na podstawie analizy treści wniosku na 2019 rok i jego załączników, lecz dopiero porównując z raportem z kontroli na miejscu, co oznacza, że nie został spełniony warunek uprawniający do dokonania korekty lub poprawki po złożeniu wniosku, a mianowicie, zaistniały w stanie faktycznym badanej sprawy błąd nie mógł zostać "bezpośrednio zidentyfikowany w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa wyżej.

Zdaniem Sądu, organy rozstrzygając merytorycznie niniejszą sprawę wszechstronnie zbadały występujące okoliczności faktyczne, które znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy, i dokonały ich oceny prawnej w kontekście znajdujących w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego, a tym samym w sposób uprawniony dokonały rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec tego zarzuty skargi co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i postępowania Sąd uznał za bezpodstawne.

W tym stanie rzeczy gdy podniesione zarzuty prawa procesowego jak i materialnego okazały się niezasadne Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 z późn. zm.), orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.