Uzasadnienie
Skarżący A. J. w dniu [...] r. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako organ, ZUS) z dnia [...] r. sygnatura [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, za okres od marca do maja 2020 r. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia [...] r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Od postanowienia nie wniesiono środka zaskarżenia, a zatem jest już prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 roku poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja w niniejszej sprawie została nadana na adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez stronę przy ul. [...] w K. Jest to adres inny, niż wskazany we wniosku złożonym do ZUS jako adres do korespondencji. Strona we wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek podała adres do korespondencji w K., przy ul. [...]. Jest to jednak adres Urzędu Pocztowego, zatem nie jest to miejsce zamieszkania strony ani też miejsce jej pracy. Strona bowiem prowadzi działalność gospodarczą.
We wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej jako CEiDG) strona jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej podała ul. [...] w K., wskazując jednakże adres korespondencyjny przy ul. [...] wraz ze stosownym numerem skrytki pocztowej. Przepisy art. 42 i następne ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 735 – dalej jako kpa) nie przewidują możliwości doręczania korespondencji do skrytki pocztowej. Organ zatem doręczając decyzję w niniejszej sprawie prawidłowo zaadresował korespondencję na ujawniony w CEiDG adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej utożsamiając go z miejscem pracy strony, o którym mowa w art. 42 § 1 kpa. Przepis ten (art. 42 § 1 kpa) stanowi bowiem, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Skoro zatem organ nie dysponował wiadomością o miejscu zamieszkania strony, prawidłowo nadał korespondencję na adres jej miejsca pracy przy ul. [...] w K. Korespondencja kierowana do skarżącego zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana w dniach [...] i [...] r., następnie zwrócona do organu zgodnie z art. 44 § 1 kpa.
W myśl art. 44 § 4 kpa, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Decyzja zatem została uznana za doręczoną z dniem [...] r. i od tej daty rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do tutejszego Sądu. Termin ten upłynął w dniu [...] r. zaś Skarżący złożył skargę na opisaną decyzję [...] r. a więc po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji.