Uzasadnienie
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając z upoważnienia Ministra Finansów wydał opisaną wyżej interpretację indywidualną w sprawie z wniosku A. S. uznając jego stanowisko za nieprawidłowe.
Pismem z [...] r. A. S. złożył skargę na powyższą interpretację. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że nie wniesiono wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja interpretacji indywidualnej jest przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.).
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę na akty lub czynności, o których mowa m. in. w art. 3 § 2 pkt 4 a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Niedochowanie tego trybu czyni skargę niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ponieważ zatem strona skarżąca nie skorzystała z możliwości przewidzianej przez art. 52 § 3 p.p.s.a. jej skargę podlega odrzuceniu na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a.