Uzasadnienie
Niniejsza skarga została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 15 kwietnia 2004r.
Art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 dalej p.s.a.) stanowi, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo (§2) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem zaskarżenia (art.54 p.s.a.). W myśl postanowień art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 §1 p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Z powyższego wynika jednoznacznie, iż art. 98 przepisów przejściowych nie ma zastosowania do skarg wniesionych w trybie art. 53 § 2 p.s.a., a z taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach właściwego miejscowo do jej rozpatrzenia, ale nastąpiło to z uchybieniem zapisu art. 52 § 3 p.s.a. Skarżący został pouczony przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. o przysługującym mu prawie zaskarżenia jego zarządzenia skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, po uprzednim wezwaniu Naczelnika Urzędu Celnego w K. do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do zapisu ar. 52 r 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mimo pouczenia R. S. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa i wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu.
Stosownie do zapisu art. 52 § 1 p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie ma zastosowanie §3 tego artykułu, który mówi, że jeżeli ustawanie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4, a do takich należy przedmiotowe zarządzenie sprzedaży, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W tym przypadku ustawodawca nie określił jednak terminu wezwania (§ 4).
Art. 58 § 1 pkt. 6 p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Konkludując poczynione ustalenia należy stwierdzić, że wniesiona przez stronę skarga na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art.52 § 3 i art. 54 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu.