Uzasadnienie
Skargą z dnia 8 stycznia 2019 r. T.M., działając przez pełnomocnika zaskarżył czynność materialno – techniczną Komendanta Miejskiego Policji w J., dokonaną w dniu [...] r. a polegającą na odebraniu należącej do skarżącego broni palnej myśliwskiej do celu łowieckiego wraz z nabojami oraz pozwoleniem na broń.
Pismem z 6 maja 2019 r. skarżony organ poinformował Sąd, że nie prowadził w tej sprawie postępowania, jedynie wykonywał czynności zlecone przez właściwy w sprawie organ- Komendanta Wojewódzkiego Policji w K..
T.M. w tym samym dniu, tj. 8 marca 2019 r. złożył również skargę na czynność materialno – techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] r., również polegającą na odebraniu należącej do skarżącego broni palnej myśliwskiej do celu łowieckiego wraz z nabojami oraz pozwoleniem na broń. Została ona zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gl 459/19. W dniu 11 lipca 2019 r. zapadł w tej sprawie nieprawomocny obecnie wyrok oddalający skargę.
Na rozprawie w dniu 17 lipca 2019 r. obecny pełnomocnik skarżącego potwierdził tożsamość zaskarżonej czynności z czynnością objętą sygnaturą III SA/Gl 459/19. Zaznaczył, że skarżący nie wiedział, jaki organ ma być wskazany z uwagi na brak pouczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powstanie stanu tzw. sprawy w toku, w rozumieniu powyższego przepisu, stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny/czynność bądź ich brak. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu przesłanki określonej w tym przepisie można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę.
Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r., I GSK 1077/11).
Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotem niniejszej sprawy oraz sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą III SA/Gl 459/19 jest ta sama czynność materialno – techniczna z [...] r., tj. odebranie skarżącemu za pokwitowaniem konkretnej broni palnej wraz z amunicją oraz odebranie pozwolenia na broń.
Podstawę prawną dokonanej czynności stanowi art. 19 ust. 1a ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (jt. Dz. U. z 2012 r. poz. 576). Zgodnie z treścią tego przepisu Policja (...) może za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni osobie posiadającej broń zgodnie z przepisami, przeciwko której toczy się postępowanie karne o przestępstwa określone w art. 15 ust. 1 pkt 6 tejże ustaw, do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania, na okres nie dłuższy niż 3 lata.
Należy zwrócić uwagę, że wskazany art. 19 ust. 1a ustawy o broni i amunicji określa jako właściwy do podjęcia określonej w nim czynności Policję, nie precyzując jaki konkretnie organ Policji jest właściwy w sprawie.
Jak wynika z wyjaśnień organów Policji sprawę prowadził Komendant Wojewódzki Policji w K. a Komendant Miejski Policji w J. wykonywał jedynie zlecone czynności w ramach pomocy prawnej.
Cytowany wyżej art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia – w razie zawisłości sporu – kolejnej złożonej skargi tej samej osoby na ten sam akt lub czynność. W rozpoznawanej sprawie obie skargi zostały nadane w urzędzie pocztowym tego samego dnia, tj. 8 marca 2019 r. Ponieważ jednak organem prowadzącym postępowanie jest Komendant Wojewódzki Policji w K., ten organ merytorycznie ustosunkował się do skargi, dlatego też skarga na jego czynność została uznana za właściwą i – jak wskazano wyżej – zapadł w niej wyrok. Tym samym odrzuceniu podlega skarga na czynność Komendanta Miejskiego Policji w K. wykonywaną w ramach pomocy prawnej. Należy podkreślić, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie III SA/Gl 459/19 było całe postępowanie Policji w sprawie a więc również czynności zlecane innym jednostkom Policji niż prowadząca postępowanie.
Kierując się powyższym, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.