Uzasadnienie
Ł.B. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata J.S. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...].
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2014 r. pełnomocnik Strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 37.871 zł. W treści wezwania stwierdzono, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku, a brak uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca odpis opisanego wezwania została doręczona na adres pełnomocnika reprezentującego Ł.B., wskazany w skardze, w dniu 12 stycznia 2015 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.) strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Natomiast na mocy art. 220 § 1 P.p.s.a - Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba, że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 P.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów.
W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem skuteczne doręczenie wezwania pełnomocnikowi Ł. B. miało miejsce w dniu 12 stycznia 2015 r., o czy świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Zakreślony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 19 stycznia 2015 r., przy czym wymagana kwota nie została uiszczona. Nadto stronie skarżącej nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 239 P.p.s.a., a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie został uwzględniony.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.