Uzasadnienie
Zarządzeniem z 16 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, bez rozpoznania. Powodem wydania tego zarządzenia było nienadesłanie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu pomimo wezwania referendarza sądowego.
W terminie skarżąca złożyła sprzeciw składający się z jednego zdania stwierdzającego, iż zaskarżony akt rażąco narusza prawo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Sprzeciw zasadny nie jest.
Referendarz oparł się na treści art. 252 § 2 i art. 257 P.p.s.a. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że strona ma obowiązek złożyć wniosek na urzędowym formularzu. Zgodnie natomiast z art. 257 P.p.s.a. wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braku strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Skarżąca odebrała wezwanie w dniu [...] r. i w siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. nie nadesłała wniosku na urzędowym formularzu. W sprzeciwie nie przedstawiła szczegółowego uzasadnienia tezy, jakoby zaskarżone zarządzenie "rażąco" naruszało prawo. Na marginesie również do sprzeciwu nie dołączyła wniosku na urzędowym formularzu.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 260 P.p.s.a. w zw. z art. 257 P.p.s.a.