Uzasadnienie
W treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący domagał się ustanowienia pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu (vide: zarządzenie z dnia 12 kwietnia 2018 r. dotyczące ustawowego zwolnienia z kosztów sądowych).
W jego uzasadnieniu wskazał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe w mieszkaniu o pow. 35 m2. Nie posiada żadnych oszczędności. Tylko samochód osobowy rocznik 1997 r. o wartości poniżej 5.000,00 zł. Jego źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne rzędu 1.160,00 zł plus dodatek opiekuńczy w kwocie 200,00 zł. Ponadto z tytułu umowy zlecenia uzyskuje 152,00 zł. Powyższe przeznacza na bieżące utrzymanie to jest opłaty za czynsz (444,00 zł), energię elektryczną (40,00 zł), gaz (20,00 zł), ubezpieczenie (20,00 zł), telefon (30,00 zł), leki (200,00 zł), ubezpieczenie samochodu (110,00 zł) oraz garaż (55,00 zł).
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tej ustawy obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Biorąc pod uwagę miesięczne dochody strony w łącznej kwocie 1.512,00 zł oraz ponoszone z tytułu koniecznego utrzymania wydatki (do których nie zalicza się kosztów ubezpieczenia samochodu czy opłat za garaż) uznać należy, że pozostała kwota nie jest wystarczająca na opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru. A ponieważ odmówiono skarżącemu umorzenia kwoty 12.541,92 zł z tytułu nienależnie pobranych dodatków mieszkaniowych (vide: zaskarżona decyzja). Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.