Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest interpretacja indywidualna Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń.
W skardze zarzucono zaskarżonej interpretacji naruszenie:
- • art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 86 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. w Dz.U z 2016 r, poz.710) poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie;
- • art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. w Dz.U z 2015 r., poz.613) poprzez samowolne ustalenie przez organ elementów stanu faktycznego, podczas gdy to składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego,
- • art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa poprzez ocenę stanowiska wnioskodawcy opartego na samowolnie ustalonym przez organ elemencie stanu faktycznego,
- • art. 120, 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa poprzez złamanie fundamentalnej zasady prawa podatkowego – prowadzenia postępowania budzącego zaufanie do organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami, dalej jako: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z powodu wskazanego w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
W ocenie Sądu sytuacja, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zachodzi w niniejszej sprawie.
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie o sygn. akt: I SA/Wr 123/17, postanowieniem z dnia 10 lipca 2017 r., skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006r. Nr L 347 s. 1 ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112/WE) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji ?"
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powyższego pytania prejudycjalnego będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, z uwagi na tożsamość przedstawionego w pytaniu zagadnienia i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy tego, czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT.
W tych okolicznościach uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdyż odpowiedź udzielona na wskazane pytania prejudycjalne będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.