Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień [...] r. R.W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 [...] 2016 r.
Zaskarżona decyzja została doręczona do rąk pracownika skarżącego, J.G. w dniu [...] r. Zatem termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 22 [...] 2016 r. Dlatego też Sąd postanowieniem z 18 lipca 2016 r. odrzucił skargę.
Pismem z [...] r. i tego dnia nadanym w urzędzie pocztowym skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podniósł, że od J. G. powziął on informację, że zaskarżoną decyzję doręczono w dniu 24 a nie 23 [...] 2016 r., dlatego też pozostawał w błędnym przekonaniu o upływie terminu w dniu 25 [...] 2016 r. Z J. G. współpracuje od dawna, nigdy do tej pory nie miał powodu do kwestionowania jego skrupulatności. Z powodów związanych z prowadzoną działalnością wnioskodawca większość czasu spędza poza granicami kraju. Dlatego wskazał J. G. jako pełnomocnika do doręczeń. Ponadto z nadmiaru obowiązków nie zwrócił uwagi na treść odpowiedzi na skargę, wskazującą na uchybienie terminu. Do wniosku dołączono oświadczenia J. G. potwierdzające powyższe kwestie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Uchybienie terminu jest bowiem zawinione przez skarżącego. To on w określony sposób zorganizował odbiór korespondencji związanej z jego działalnością gospodarczą. Czyniąc J. G. pełnomocnikiem do spraw doręczeń jednocześnie nie zadbał o kontrolę działalności pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie oparł się wyłącznie na słowach J.G., nie weryfikując ich w żaden sposób. Samo zaufanie skarżącego do swojego pracownika, wynikające wyłącznie, co należy podkreślić, z jego i tegoż pracownika słów, nie jest wystarczającym argumentem na rzecz przyjęcia góry prawdziwości jego relacji co do daty odbioru odpisu zaskarżonej decyzji. O niedbalstwie obciążającym skarżącego może świadczyć brak archiwizacji zwrotnych potwierdzeń odbioru lub przynajmniej notyfikacji faktu odbioru przesyłek.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.