Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...]r. znak: Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1257 z późno zm., dalej kpa) oraz art. 2 ustawy z 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 1659) w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 3 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 338/17 po rozpatrzeniu odwołania D. M. od decyzji Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych w MOPS w K. z [...] r. nr [...] odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego, utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
D. M. wnioskiem z [...]r. zwrócił się o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Kierownik Działu Dodatków Mieszkaniowych w MOPS w K. decyzją z [...] r. nr [...] odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Przedstawiając stosowne obliczenia, stwierdzono, że strona nie spełnia formalno-prawnych wymogów do przyznania świadczenia.
Decyzję doręczono stronie [...] r., a odwołaniem z 1 lutego 2017 r. strona podtrzymała żądanie wniosku. Organ I instancji nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 132 k.p.a,
Po zapoznaniu się z odwołaniem strony i analizie akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W wyniku złożonej skargi przez stronę do WSA w Gliwicach, wyrokiem z 3 października 2017r. uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wskazując, że konieczne jest poczynienie ustaleń dowodowych na okoliczność wydatków ponoszonych przez stronę z tytułu opłat za energię cieplna, z tym zastrzeżeniem, że niej dopuszczalne uwzględnienie z tytułu tych opłat, opłat za gaz przewodowy (czy energię elektryczną), dostarczane do lokalu mieszkalnego na cele bytowe.
W wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Kolegium zleciło przeprowadzenie przez organ I instancji dodatkowego postępowania administracyjnego celem ustalenia wysokości opłat strony z tytułu ogrzewania lokalu mieszkalnego za grudzień 2016 r. Pismem z 5 lutego 2018r. MOPS w K. przekazał oświadczenie strony z 29 stycznia 2018 r., w którym stwierdza, że nie posiada faktury za grudzień 2016 r. za ogrzewanie lokalu, a faktury otrzymywane z PGNiG nie zawierają podziału zużycia na cele bytowe i grzewcze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że strona [...] r. złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. We wniosku stwierdziła, że jest właścicielem lokalu o powierzchni użytkowej 42,41 m2. W lokalu brak jest centralnego ogrzewania, centralnie dostarczanej ciepłej wody, jest instalacja gazowa. Prowadzi 3-osobowe gospodarstwo domowe, a jego dochody za 3 miesiące wynoszą [...]zł. Dochód na jednego członka wynosi [...] zł. Łączna kwota wydatków na mieszkanie wynosi [...] zł, a po przeliczeniu na wydatki w zasobie mieszkaniowym gminy wynosi [...] zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że stosownie do postanowień art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych normatywna powierzchnia lokalu mieszkalnego dla 3 osób wynosi 45 m2.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę miedzy wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkowa zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Natomiast w myśl ust. 2 pkt 2 tego artykułu, jeżeli miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.
Przy wydawaniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłaszaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późno zm.).
Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego, zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r., świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220), świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 332, z późno zm.).
Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy, jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:
1/ wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, 2/ opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy.
Zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać, z zastrzeżeniem ust. 11, 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni.
Najniższa emerytura w dacie składania wniosku wynosiła 882,56 zł, a 125% tej kwoty wynosiło 1.103,20 zł.
Natomiast w myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych:
- 1. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych ma 1 m2 normatywnej powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 5, z uwzględnieniem art. 6 ust. 9 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
- 2. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa.
- 3. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 10 kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkową osobę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że miesięczne wydatki mieszkaniowe po przeliczeniu do wydatków w mieszkaniowym zasobie gminy wynoszą [...] zł. Kwota została ustalona zgodnie z Zarządzeniem Prezydenta Miasta K. z [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za najem lokali mieszkalnych, czynszu za najem lokali socjalnych i pomieszczeń tymczasowych stanowiących mieszkalny zasób miasta K., zarządzanych przez jego jednostki organizacyjne. Stawka bazowa wynosi 2,59 zł, tj. grupa I budynków. Stawka czynszu podlega podwyższeniu o 160% dla I grupy budynków + instalacja gazu + 20% + łazienka - 20% + WC - 20%; strefa I - 1 % domofon - 4% co daje 225 % x 2,59 zł - daje to 8,41 zł w przeliczeniu na metraż mieszkania - 42,41 zł - co stanowi -[...] zł. wydatki za wywóz nieczystości stałych - 42,00 zł, zużycie wody - 86,03 zł to daje 485,12 zł. Do tej kwoty należy doliczyć ryczałt z tytułu braku ciepłej wody 31,54 zł i centralnego ogrzewania 111,47 zł.
Wydatki mieszkaniowe na powierzchnię normatywną wraz z ryczałtami wynoszą łącznie 628,13 zł. Kwota wydatków pokrywana przez wnioskodawcę zgodnie z art. 6 ust. 2 to 587,51 zł, tj. 15 % dochodu gospodarstwa domowego. Wydatki pokrywane przez wnioskodawcę 40,62 zł. (628,13 zł- 587,51 zł.).
Nadwyżka dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego w stosunku do kryterium dochodowego zgodnie z art. 6 ust. 8 to 202,38 zł. (Dochód na jednego członka rodziny to [...] zł - 125 % najniższej emerytury - 1.103,20 zł).
W tej sytuacji uznano, że organ I instancji prawidłowo obliczył wysokość wydatków mieszkaniowych, a w konsekwencji zasadnie odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego.
Wnioskodawca pismem z 6 marca 2018r. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie:
- - art. 6 ust. 8 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy może zostać przyznany osobie, której dochody przekraczają limit, jeśli przekroczenie nie jest wyższe od dodatku, który może zostać przyznany. Jeśli kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należy dodatek mieszkaniowy obniżyć o tę kwotę,
- - art. 6 ust. 4 pkt 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym wydatkami z art. 6 ust. 3 są opłaty za energię cieplną ponoszone przez wnioskodawcę, a pominięte przez organ, co przesądza o braku podstaw do zastosowania art. 6 ust. 4a pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych,
- - art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i jej załatwienia, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli,
- - art. 77 § 1 kpa poprzez naruszenie zasady zgodnie z która organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że [...] r. odebrał pismo organu z informacją, że organ zwrócił się do dostawcy gazu o odpis faktury za grudzień 2016r. Tego samego dnia otrzymał zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...]r. Organ wydał więc decyzję bez uwzględnienia informacji, o które sam się zwrócił.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując swe stanowisko i towarzyszącą mu argumentację. W kwestii zwrócenia się o odpis faktury za grudzień 2016r. stwierdzono, że nie uzyskano na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości rzeczowej ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zakwestionowanego aktu. Sąd administracyjny nie ma przy tym podstaw prawnych aby oceniać rozstrzygnięcie organu administracji publicznej pod kątem jego słuszności, bądź też celowości. Nie rozpatruje również danej sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie.
Przedmiotem kontroli sądowej skarżący uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych w MOPS w K. z [...] r., którą odmówiono D. M. dodatku mieszkaniowego.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Dodatek mieszkaniowy przysługuje zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy osobie posiadającej tytuł prawny do lokalu, a skarżący jest taką osobą. Normatywna powierzchnia użytkowa w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego, uprawniającą do przyznania dodatku mieszkaniowego w przypadku gospodarstwa trzyosobowego wynosi 45 m2, a skarżący ją spełnia. Powyższe okoliczności nie stanowią osi sporu w niniejszej sprawie.
Ustawodawca w art. 3 ust. 1 ustawy ustanowił kryteria dochodowe pozwalające na przyznanie dodatku mieszkaniowego w sytuacji gdy średni miesięczny dochód na datę złożenia wniosku nie przekracza 125 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym. Jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1 ustawy, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należy dodatek ten obniżyć o tę kwotę (art. 6 ust. 8 ustawy). Zgodnie z art. 6 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego zależy od dochodów gospodarstwa domowego, liczby członków gospodarstwa, powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu, wydatków ponoszonych przez gospodarstwo domowe wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. W ust. 4 zaliczono do tych wydatków: 1) czynsz;
- 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej;
- 3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną;
- 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego;
- 5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego;
- 6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych;
- 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.
Z kolei ust. 4a przesądza, że nie stanowią wydatków, o których mowa w ust. 4, wydatki poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów;
- 2) opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.
W art. 6 ust. 6 ustawy wskazano, że jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się: 1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy;
- 2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.
Natomiast art. 6 ust. 7 ustawy stanowi, że jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Lokal objęty wnioskiem wchodzi w skład zasobu mieszkaniowego miasta K., co skutkuje przeliczeniem wydatków na lokal w sposób określony w art. 6 ust. 6 ustawy.
W tym miejscu należało odwołać się do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zajętego w wyroku z 3 października 2017r. (sygn. akt IV SA/Gl 338/17), w której na stronie 8 uzasadnienia wskazano niezbędny do uzupełnienia zakres ustaleń pozwalający na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy. W zakresie wydatków poniesionych na opłaty za energię cieplną nadal nie został określony ich rozmiar za grudzień 2016r. W aktach sprawy znajduje się pismo organu pierwszej instancji z 5 lutego 2018r. do PGNiG w K. o nadesłanie faktury wystawionej dla skarżącego za grudzień 2016r. z podziałam na cele bytowe i cele grzewcze. Zwrot tego pisma do organu nastąpił, wobec nieodebrania go w terminie, 1 marca 2018r., a zatem już po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy [...]r. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do tych kwestii, nie wskazał dla jakich przyczyn pominął ustalenia ich dotyczące.
Art. 153 p.p.s.a. określa związanie organów, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu. Wskazania te wiążą również sądy przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Dyspozycja z art. 153 p.p.s.a. wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący zarówno na organie administracji publicznej jak i sądzie. Naruszenie przez organ administracji publicznej normy z art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. Z taka właśnie sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 3 października 2017r. w sposób jednoznaczny wskazał jakie ustalenia winien poczynić organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Jak wynika z akt postępowania w zakresie wyliczenia opłaty za energię cieplną nie zostały uzupełnione dane, a organ nie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których je pominął.
Sąd przy pierwotnym rozpoznaniu sprawy wyraźnie określił w uzasadnieniu rozstrzygnięcia zakres niezbędnych ustaleń, a wskazówki te osadził w stosownych przepisach prawa, w tym w art. 6 ust. 4 i 4a ustawy, podkreślając konieczność wyróżnienia przeznaczenia gazu na inne cele niż bytowe.
W niniejszej sprawie związanie wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku (wyrok NSA z 25.04.2018r. sygn. akt I FSK 985/16, LEX nr 2493461).
Wobec powyższego zarzuty skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania są również zasadne. Organ zobowiązany jest bowiem z mocy art. 7 kpa, z urzędu lub na wniosek strony, do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. Stosownie do art. 77 § kpa organ ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać, a następnie rozpatrzyć cały materiał dowodowy, stosując reguły zawarte w art. 80 kpa. Organ administracji publicznej winien prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, a to zgodnie z zasadą zwartą w art. 8 kpa. W rozpoznawanej sprawie reguły te w zakresie ustalenia nakładów wnioskodawcy na cele grzewcze w zajmowanym lokalu nie zostały spełnione. Kwestie te nie znalazły również stosowanego odzwierciedlenia w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a obowiązek ten nakłada na organ dyspozycja art. 107 § 3 kpa.
Jednocześnie uzasadnienie decyzji winno być sporządzone w formie pozwalającej stronie postępowania na zrozumienie przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydawaniu decyzji, a to zgodnie z art. 11 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia tych wymogów, a świadczy o tym treść zarzutów skargi zawartych w jej punktach 1 i 2.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji publicznej winien uwzględnić przedstawione wywody.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję.