Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...]r. w sprawie umieszczania reklam na terenie Gminy C. i pobierania opłat za umieszczanie reklam na obiektach i nieruchomościach komunalnych, jako sprzecznej z przepisem art. 40 ust.2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 ze zm.)
Pismem datowanym [...]r. Gmina C. reprezentowana przez radcę prawnego K.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wymienione wyżej rozstrzygnięcie nadzorcze.
Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi przez przedłożenie w terminie 7 dni uchwały Rady Miejskiej w C. w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] pod rygorem jej odrzucenia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z [...]r. nr [...] wyjaśnił, że Rada Miejska w C. w ogóle nie podejmowała uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...].
Przepis art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wymaga, aby skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące gminy została wniesiona do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Natomiast zgodnie z art. 98 ust. 3 tej ustawy podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Tymczasem w niniejszej sprawie do skargi nie została dołączona uchwała Rady Miejskiej w C. o zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...]r. nr [...]. Ponadto pełnomocnik skarżącej, w terminie wyznaczonym przez Sąd nie przedłożył przedmiotowej uchwały wyjaśniając, że uchwała taka w ogóle nie została podjęta.
W tym stanie rzeczy skargę Gminy C. jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
P.K.