Uzasadnienie
Skarżąca C. Ż.- Burmistrz Gminy B., złożyła skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia burmistrza B. Zgodnie z przepisem art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi w sprawie z zakresu administracji publicznej może -po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przepis ten dotyczy wyłącznie spraw z zakresu administracji publicznej, gdy skarga do Sądu Administracyjnego jest jedynym środkiem prawnym pozwalającym na rozpatrzenie sprawy przez niezawisły sąd. Trzeba zauważyć, że w razie przyznania burmistrzowi prawa zaskarżenia uchwały rady ustalającej wysokość wynagrodzenia burmistrza doszłoby do konkurencyjności środków ochrony prawnej. Zgodnie bowiem z normą wynikającą z art. 262 Kodeksu pracy spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają sądy pracy. Wprawdzie wart. 262 § 2 pkt 1 przewidziano wyjątek od tej zasady dotyczący ustanawiania nowych warunków pracy i płacy, ale w doktrynie przyjmuje się, iż wyjątek ten obejmuje wyłącznie sprawy dotyczące żądań wysuwanych przez stronę stosunku pracy zmierzających w kierunku zmiany dotychczasowych warunków pracy i płacy, np. w związku z negocjacjami w sprawie ewentualnych podwyżek. Gdyby zaś na tle ustalonych nowych warunków płacy doszło do sporu między pracownikiem a pracodawcą z zarzutem naruszenia prawa przez pracodawcę, to sądem właściwym do rozstrzygnięcia takiego sporu będzie sąd pracy.
Zdaniem Sądu z uwagi na konkretnego adresata i skutki prawne ograniczające się do sfery prawa pracy nie można też uznać uchwały w sprawie ustalenia wysokości wynagrodzenia burmistrza jako wydanej w sprawie z zakresu administracji publicznej. Sprawie rozstrzyganej zaskarżoną uchwałą brak bowiem przymiotu publiczności, gdyż jej zakres zamyka się w obrębie struktury organów gminy. Dlatego też skarga do sądu administracyjnego na uchwałę dotyczącą wynagrodzenia burmistrza jest niedopuszczalna. Godzi się podkreślić, iż strona skarżąca nie była w tej sytuacji pozbawiona ochrony sądowej, gdyż mogła wystąpić z powództwem do sądu powszechnego.
Ponadto należy zauważyć, iż przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Skarżąca wystąpiła bowiem do Rady Miejskiej pismem z dnia [...] i otrzymała odpowiedź w piśmie Przewodniczącego Rady Miejskiej z dnia [...]. Upływ terminu, o którym mowa w cyt. przepisie nastąpił więc w dniu [...] podczas gdy skarga została złożona w Sądzie dopiero w dniu [...] tj. po terminie.
Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 58 § 1 pkt. 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga podlegała odrzuceniu.