Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. radca prawny A. M. jako pełnomocnik spółki A Sp. z o.o. w M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił.
Dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, zawierając w niej wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Sprzeciw na to postanowienie został wniesiony [...] r. przez pełnomocnika spółki. Do sprzeciwu załączono odpis postanowienia Sądu Rejonowego K. z dnia [...] r. ([...]) w sprawie ogłoszenia upadłości likwidacyjnej spółki i ustanawiające syndyka.
Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. wezwano pełnomocnika spółki do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu przez nadesłanie w terminie 7 dni pełnomocnictwa udzielonego przez syndyka, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Wezwanie to zostało doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w siedzibie pełnomocnika dnia 13 grudnia 2010 r. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął 20 grudnia 2010 r. braku formalnego nie uzupełniono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Zgodnie natomiast z art. 144 ust 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U nr 155 poz. 1037 – dalej prawo upadłościowe), jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu.
Z powyższego wynika, iż po ogłoszeniu upadłości wobec A Sp. z o.o. z siedzibą w M. stroną postępowania sądowego stał się syndyk masy upadłości.
Sprzeciw na postanowienie z 6 października 2010 r. wydane przez referendarza sądowego został wniesiony przez pełnomocnika posiadającego umocowanie do występowania przed sądem udzielone przez skarżącą spółkę. Skutkowało to koniecznością wezwania pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego przez syndyka masy upadłości do występowania w jego imieniu ze sprzeciwem na w/w postanowienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-9, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego nie zawierający uzasadnienia sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Brzmienie powołanego przepisu wyraźnie stanowi, iż nieuzupełnienie braków formalnych sprzeciwu skutkuje koniecznością jego odrzucenia. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanym przypadku. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa do występowania ze sprzeciwem na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane przez referendarza sądowego w imieniu syndyka masy upadłości doręczono prawidłowo dnia 13 grudnia 2010 r. Wezwanie zawierało pouczenie, iż w razie nie zastosowania się do wezwania w wyznaczonym siedmiodniowym terminie sprzeciw zostanie odrzucony. Termin upłynął zatem dnia 20 grudnia 2010 r. (poniedziałek) a pełnomocnik strony skarżącej w wyznaczonym terminie nie nadesłał pełnomocnictwa, tym samym nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu.
W sytuacji zatem gdy sprzeciw został wniesiony przez radcę prawnego, który nie wykazał się umocowaniem do występowania w imieniu syndyka masy upadłości, sprzeciw stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. należało odrzucić.