Uzasadnienie
M. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą B. z siedzibą we W. (dalej "skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej również jako "organ") z dnia 29 kwietnia 2022 r., nr BP.501.1500.2021.1186.KA12.193797, w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 złotych.
W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organu z dnia 29 kwietnia 2022 r., wskazano m.in. art. 92a ust. 1, 3, 7 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 180).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, powołując się na teść § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący prowadzi firmę transportową we W. i tam też ma miejsce zamieszkania. Powszechnie wiadomo, że W. jest miastem położonym na terenie województwa s.
Zatem sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 3 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 42 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, będący właściwym dla obszaru województwa s.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Z racji tego, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym oraz mając na uwadze powyższe uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał się niewłaściwym miejscowo do jej rozpoznania. W związku z tym przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.
Dodatkowo Sąd zauważa, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył skarżącą o tym, że owa decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.