Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 maja 2017 r. M.C. reprezentowany przez adwokata L. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.
Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, pismem z dnia 9 października 2017 r. M.C. wniósł sprzeciw od tego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 30 października 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 września 2017 r. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017 r. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 500 zł. Zarządzenie zawierało informację, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku. Wskazano również, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Opisane wezwania doręczono na adres pełnomocnika M. C. wskazany w skardze w dniu 16 listopada 2017 r. - co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwaną dalej p.p.s.a.) Strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Natomiast na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a - Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 p.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów.
W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a zakreślony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 23 listopada 2017 r., przy czym wymagana kwota nie została uiszczona. Nadto M.C. nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 239 p.p.s.a., a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie został uwzględniony. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.