Uzasadnienie
Dnia 8 sierpnia 2020 r. (vide: UPP w aktach sprawy) za pośrednictwem platformy ePUAP skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Kwalifikowanym podpisem elektronicznym opatrzyła wyłącznie pismo przewodnie. Natomiast skarga, stanowiąca załącznik do tego pisma, nie została przez nią podpisana.
Wobec powyższego zarządzeniem Z-pcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 października 2020 r. wezwano skarżącą do nadesłania podpisanej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie poinformowano, że można nadesłać podpisaną skargę w wersji papierowej.
Wezwanie to ponowiono na adres ePUAP skarżącej (vide: zarządzenie z 2 grudnia 2020 r.).
Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia przesyłka elektroniczna nie została odebrana przez adresata w okresie 14 dni od utworzenia pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia, a zatem skutek doręczenia nastąpił 25 grudnia 2020 r. stosownie do art. 74a § 8 ustawy p.p.s.a. To oznacza, że wyznaczony w wezwaniu termin upływał 4 stycznia 2021 r. (tj. w poniedziałek jako że 1 stycznia 2021 r. był dniem wolnym od pracy). W terminie tym braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "ustawa p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca otrzymała zaskarżone postanowienie wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia 8 lipca 2020 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nadała 8 sierpnia 2020 r. (vide: UPP [...]), to tym samym uchybiła trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. do jej wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie 7 sierpnia 2020 r. (tj. w piątek). Stąd złożoną skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.
Tym bardziej, że zawierała ona również braki formalne, albowiem stosownie do art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, czyli powinna być podpisana - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (tak art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). W przypadku dokumentu elektronicznego określony w ustawie warunek uważa się za zachowany, jeżeli dokument ten został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a, czyli kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Należy w tym miejscu zauważyć, że przewidziane wyżej zasady podpisywania dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (tak art. 46 § 2b ustawy p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca podpisała jedynie pismo przewodnie, do którego dołączyła załącznik w postaci skargi, który nie został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych złożonej skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to nie zostało wykonane. Dlatego też złożoną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.