Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z [...] r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z [...] r. nr [...], w przedmiocie odmowy wydania "A" Sp. z o.o. zezwolenia na zbieranie odpadów na działce o nr ewid. [...] obręb [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w C..
W podstawie prawnej organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 868, ze zm., zwanej dalej K.p.a.) oraz art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2016 r. poz. 1987, ze zm., zwanej dalej u.o.o.).
Przedstawiając stan faktyczny organ odwoławczy wskazał, że [...] r. do Urzędu Miasta C. wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. (dalej: Spółka), o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działki nr ewid. [...] obręb [...].
Organ I instancji pismem z [...] r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku. Brakujące informacje zostały uzupełnione [...] r., po czym organ I instancji, pismem z [...] r. zawiadomił stronę, iż zostało wszczęte postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działki nr ewid. [...] obręb [...] w C.. Po przeprowadzeniu postępowania, stosownie do treści art. 10 § 1 K.p.a. organ I instancji poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień w przedmiocie sprawy. Strona nie skorzystała ze swojego prawa.
Następnie decyzją z [...] r. nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta C. Naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miasta C., odmówił wydania Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów na działce o nr ewid. [...] obręb [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w C., ze względu na obowiązującą Uchwałę Rady Miasta C. Nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar położony w C., w dzielnicach [...] i [...], w rejonie ulicy [...] i [...], która to uchwała dla terenu rozpatrywanej działki o nr ewid. [...] obręb [...] przewiduje przeznaczenie 1KD-L (tereny dróg publicznych - drogi lokalne), 6U (tereny zabudowy usługowej), 1 MWU (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami), KDW (tereny dróg wewnętrznych).
Nadto przywołana Uchwała w Rozdziale 4 § 8 ust. 1 pkt 2 wprowadza zakaz lokalizacji obiektów związanych z prowadzeniem działalności związanej z gospodarowaniem odpadami dla całego terenu objętego niniejszą Uchwałą.
W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej Spółka wniosła o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów, zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jest niezawiadomienie strony o wszczęciu postępowania przed podjęciem pierwszej czynności procesowej, naruszenie zasady informowania stron o toczącym się postępowaniu, a tym samym pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w sprawie.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że warunkiem uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów jest spełnienie wymogów ustawowych do jego otrzymania i brak przesłanek negatywnych, które zostały sprecyzowane w art. 46 ust. 1 u.o.o. Zatem w ocenie organu odwoławczego słusznie organ pierwszoinstancyjny odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów w oparciu o art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.o., stwierdzając, iż planowana działalność jest niezgodna z przepisami prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, niezgodność z planem uzasadnia wobec tego odmowę udzielenia zezwolenia. Uchwała Rady Miasta C. Nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Rozdziale 4 § 8 ust. 1 pkt 2 wprowadza zakaz lokalizacji obiektów związanych z prowadzeniem działalności związanej z gospodarowaniem odpadami dla całego terenu objętego niniejszym wnioskiem.
Z kolei legalna definicja "gospodarowania odpadami" zawarta jest w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.o.o. i oznacza zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.
Zatem zamierzony przez wnioskodawcę profil działalności i ubieganie się w związku z tym o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów zawiera się w pojęciu "gospodarowanie odpadami".
Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutów odwołania, dotyczących naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym niezawiadomienia strony o wszczęciu postępowania przed podjęciem pierwszej czynności procesowej. Organ zaznaczył, że wprawdzie wystąpił, przed wystosowaniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, do Miejskiej Pracowni Urbanistyczno-Planistycznej, ale jest to jednostka ulokowana w strukturze Urzędu Miasta, a więc organ prowadził wstępne czynności w swoim zakresie. Odwołująca się strona nie wykazała, w jaki sposób brak powyższej informacji wpłynął negatywnie na jej prawa i obowiązki.
Nadto organ I instancji zastosował się do normy wynikającej z art. 10 § 1 K.p.a. i pismem z [...] r. podjętym przez stronę [...] r., powiadomił ją o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania dodatkowych wyjaśnień.
Strona z tego prawa nie skorzystała.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, podniosła, iż wg jej wiedzy zgodnie z art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem. Dlatego uważa, iż możliwe jest wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na czas oznaczony do czasu realizacji inwestycji drogowej.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponadto wyjaśniło, że przedmiotem postępowania nie była prowadzona przez skarżącą Spółkę, dotychczasowa działalność gospodarcza na terenie działki nr [...] obręb [...] w C., ale wniosek tej Spółki o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów w trybie art. 41 ust. 1 u.o.o.
Na przeszkodzie jego pozytywnego załatwienia stoi przesłanka negatywna, określona w art. 46 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.
Przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. odmawiającą wydania skarżącej Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2016 r. poz. 1987 ze zm.).
Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.o.o. prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Organem uprawnionym do wydania zezwolenia w przedmiotowej sprawie jest właściwy miejscowo (odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów) starosta (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach).
W myśl art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.o. właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami:
- 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia łub zdrowia ludzi lub dla środowiska;
- 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;
- 3) jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego.
Oznacza, to że każdorazowo przed wydaniem decyzji zezwalającej organ musi sprawdzić i dokonać analizy zebranych dokumentów i ocenić czy nie zachodzą przesłanki do wydania odmowy decyzji. Jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami wpisuje się w jeden z powyższych warunków, organ administracyjny jest zobowiązany, a nie tylko uprawniony do wydania decyzji odmownej.
Organ wydaje zezwolenie, czyli bada stan prawny na dzień wydania decyzji.
W rozpatrywanej sprawie organ I instancji swoje negatywne rozstrzygnięcie wniosku oparł o przesłankę z art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.o., stwierdził bowiem, iż planowana działalność jest niezgodna z przepisami prawa miejscowego. Stanowisko organu jest zasadne, albowiem w dacie orzekania obowiązywała Uchwała Rady Miasta C. Nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar położony w C., w dzielnicach [...] i [...], w rejonie ulicy [...] i [...], która to uchwała dla terenu rozpatrywanej działki o nr ewid. [...] obręb [...] przewiduje przeznaczenie 1KD-L (tereny dróg publicznych - drogi lokalne), 6U (tereny zabudowy usługowej), 1 MWU (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami), KDW (tereny dróg wewnętrznych).
Nadto przywołana Uchwała w Rozdziale 4 § 8 ust. 1 pkt 2 wprowadza zakaz lokalizacji obiektów związanych z prowadzeniem działalności związanej z gospodarowaniem odpadami dla całego terenu objętego niniejszą Uchwałą. Z uwagi na fakt, iż wniosek o zezwolenie obejmował działkę o nr ewid. [...] obręb [...] zlokalizowaną przy ul. [...] w C., co do której obowiązywała wskazana wyżej uchwała wydana decyzja jest zgodna z art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.o.
Przy wydaniu tej decyzji organ nie naruszył też art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm., dalej określanej jako u.p.z.p.). Zgodnie z art. 35 u.p.z.p., tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.
Jeszcze raz podkreślić przyjdzie, że organ wydaje zezwolenie w trybie art. 41 u.o.o., czyli bada stan prawny na dzień wydania decyzji. Przepis ten nierozerwalnie wiąże się z art. 35 ustawy o planowaniu. Ustawa o odpadach zezwala na wydanie zezwolenia na okres nie dłuższy niż 10 lat (art. 44 u.o.o.). Czyli po upływie 10 letniego okresu, na które zostało wydane zezwolenie, podmiot musi uzyskać nowe zezwolenie, a wydanie nowego zezwolenia musi mieć oparcie w obowiązującym stanie prawnym. Zezwolenie na prowadzenie działalności jw. wydawane jest w oparciu o u.o.o., ale w zgodzie z prawem miejscowym, dlatego też należy odróżnić cel przedmiotu regulacji zawarty w art. 35 u.p.z.p. od celu przedmiotu regulacji z art. 46 u.o.o.
Cele obu tych regulacji są odmienne. W pierwszym przypadku, celem przepisu art. 35 u.p.z.p. jest faktyczne umożliwienie podmiotowi gospodarczemu - wobec niezależnej od niego zmiany funkcji terenu - kontynuowania dotychczasowego zagospodarowania, aż do czasu zagospodarowania zgodnie z planem. Uprawnienie do kontynuowania dotychczasowego zagospodarowania ma jednak ograniczony charakter w czasie. Trwa ono aż do "naturalnego wygaszenia" wskutek np. upływu terminu na który zostało wydane. W przypadku wydawania nowego zezwolenia na prowadzenie działalności jw. ma zastosowanie art. 46 u.o.o. Zezwolenie takie wydaje starosta po sprawdzeniu czy taka działalność zgodna jest z prawem miejscowym czyli min. z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wydanie takiego zezwolenie na działalność na terenie, gdzie w obowiązującym planie zapisany jest zakaz lokalizacji obiektów związanych z prowadzeniem działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, byłoby potwierdzeniem nieprawdy i wydaniem zezwolenia niezgodnie z obowiązującym prawem miejscowym. Podobnie NSA w wyroku z 26 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2281/11 oraz wyroku z 9 maja 2017 r. sygn. akt II OSK 2112/15, publ. orzeczenia.nsa. gov.pl.
Nie doszło także do naruszenia przepisów prawa procesowego w sposób mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Słusznie wskazał organ, że niezawiadomienie strony o wszczęciu postępowania przed podjęciem pierwszej czynności procesowej, nie stanowiło naruszenia przepisów postępowania, gdyż organ wystąpił do Miejskiej Pracowni Urbanistyczno-Planistycznej, jednostki ulokowanej w strukturze Urzędu Miasta, a więc organ prowadził wstępne czynności w swoim zakresie. Strona też nie wykazała, w jaki sposób brak powyższej informacji wpłynął negatywnie na jej prawa i obowiązki. W trakcie postępowania strona została zawiadomiona w trybie art. 10 § 1 K.p.a. o swych prawach i miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz o możliwość składania dodatkowych wyjaśnień.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).