Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 maja 2017 r. skarżąca Spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 czerwca 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przy podpisaniu skargi (np. aktualny na dzień podpisania skargi tj. 13 marca 2017 r. oryginał odpisu KRS lub jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca wezwanie została wysłana na adres wskazany w skardze i wobec nieobecności adresata pozostawiona w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienie w postaci awiza umieszczono w drzwiach adresata w dniu 10 lipca 2017 r. W dniu 18 lipca 2017 r. powtórnie zawiadomiono skarżącą o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Skarżąca nie odebrała przesyłki we wskazanym terminie, a zatem w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie nastąpiło w dniu 24 lipca 2017 r.
W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 31 lipca 2017 r. strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Wobec stwierdzonego braku formalnego, Sąd wezwał stronę skarżącą do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, w ustawowym terminie Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.