Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek oświadczył, że nie posiada jakichkolwiek źródeł dochodu, a w utrzymaniu pomaga mu matka.
Referendarz sądowy, działając na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), wezwał stronę do uzupełnienia danych zawartych we wniosku (wezwanie z dnia [...] roku) poprzez:
- - udokumentowanie wszelkich dochodów skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym,
- - nadesłanie kopii zeznań podatkowych za [...] rok,
- - złożenie wyjaśnień dotyczących prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej,
- - nadesłanie zaświadczenia wymieniającego wszystkie osoby zameldowane pod adresem zameldowania skarżącego oraz o ewentualne wyjaśnienie, jakie relacje rodzinne łączą te osoby ze skarżącym,
- - wyjaśnienie, na podstawie jakiego tytułu prawnego skarżący zajmuje lokal podany jako jego adres zamieszkania,
- - złożenie wyjaśnień dotyczących lokalu położonego w R. przy ul. [...],
- - udokumentowanie stałych wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego.
W wezwaniu obszernie opisano jakie dokumenty powinny wesprzeć dodatkowe wyjaśnienia skarżącego.
Odpowiadając na wezwanie, skarżący podkreślił, że nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada nieruchomości i nie ponosi kosztów utrzymania gospodarstwa domowego. Natomiast nie nadesłał żadnego z dokumentów wskazanych w wezwaniu.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W piśmie z dnia [...] r., nadanym w tym samym dniu przesyłką pocztową, skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 28 stycznia 2008 roku.
Pismo to została potraktowane jako sprzeciw od postanowienia referendarskiego.
W tym miejscu należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 28 stycznia 2008 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd.
Przechodząc do oceny wniosku wskazać przyjdzie, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym oraz dochodach, a jeśli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym (art. 252 p.p.s.a.).
Z kolei stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym (zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części albo tylko ustanowienie pełnomocnika – art. 245 § 3 p.p.s.a.), gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny.
Do Sądu należy przy tym ocena, czy informacje podane przez skarżącego we wniosku są wystarczające do rozstrzygnięcia tego wniosku i Sąd może zażądać od strony przedstawienia dodatkowych danych obrazujących jej rzeczywistą sytuację materialną (art. 255 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie zaistniały wątpliwości co do rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, a zatem został wezwany do przedstawienia dodatkowych danych. Skarżący udzielił jedynie lakonicznej odpowiedzi, w której zaakcentował brak jakichkolwiek dochodów.
Skarżący przede wszystkim nie wykazał, że sam zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] w R., a także nie wyjaśnił jaki tytuł prawny posiada do tego lokalu, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że pod tym adresem jest zameldowany na pobyt stały. Stwierdził również, że "...w dotychczasowym utrzymaniu pomaga mi matka..." nie określił jednak jaka jest wartość tej pomocy. Oświadczył, iż jest nadal zarejestrowany jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, lecz nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających, że z działalności gospodarczej nie osiąga dochodów.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a zatem Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.