Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzje Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. o odmowie dokonania zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez J. K. i umorzyło postępowanie administracyjne w sprawie.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Prezydent Miasta T., jako organ I instancji nie zgodził się z decyzją organu odwoławczego i przytoczoną w niej argumentacją i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania lub jej merytorycznego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Regulacja zawarta w art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podobnie jak obowiązująca do 31 grudnia 2003r. regulacja zawarta w art. 33 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) ukształtowały postępowanie przed sądami administracyjnymi jako spór dwóch podmiotów: skarżącego oraz organu administracji, którego działanie lub zaniechanie było przyczyną wniesienia skargi. Tak ukształtowana struktura postępowania, jak słusznie podkreślono w literaturze (T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1996, s. 103), determinuje krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Nie może nim być organ administracji publicznej wydający w sprawie rozstrzygnięcie. Dotyczy to również organu gminy lub powiatu wykonującego zarówno zadania własne, jak i funkcje zlecone na podstawie porozumienia z organem administracji rządowej.
Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia i uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Takich uprawnień podmiotu nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym. Dlatego prezydent miasta wykonujący zadania starosty i który wydał rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym, nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu.
Przepisy ustawy o Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, jak również inne przepisy (Kodeksu postępowania administracyjnego lub cywilnego) mające w postępowaniu przed tym sądem odpowiednie zastosowanie, także nie przewidują uprawnienia organu administracji wydającego rozstrzygnięcie do uruchomienia postępowania przed sądami administracyjnymi wskutek wniesienia skargi dotyczącej tego rozstrzygnięcia. Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcie w drodze skargi.
Wszystko to uzasadnia stwierdzenie, że organ miasta na prawach powiatu, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie (decyzję lub postanowienie), nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dlatego skargę na po podstawie art. 58 § 1 pkt6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucono.