Uzasadnienie
B.S. pismem z dnia 1 października 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z dnia [...] r. nr [...] w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Powyższe rozstrzygnięcie poprzedzał następujący przebieg postępowania:
Skarżący w dniu 23 czerwca 2020 r. w organie złożył wniosek o dofinansowanie projektu o nr [...].
Organ pismem z dnia 11 sierpnia 2020 r. poinformował wnioskodawcę, że w trakcie weryfikacji wniosku stwierdzono występowanie braków w zakresie warunków formalnych. Organ wyznaczył 7 – dniowy termin na uzupełnienie tych warunków, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 43 ust. 1 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa lub ustawa).
Skarżący w piśmie z 20 sierpnia 2020 r. podkreślił, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, bowiem wszystkie dokumenty zostały złożone w dniu 17 sierpnia 2020 r.
Organ pismem z dnia 21 sierpnia 2020 r. poinformował wnioskodawcę, że wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia z powodu niedostarczenia w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów.
Skarżący pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. zakwestionował stanowisko organu.
Organ w odpowiedzi z 4 września 2020 r. na powyższe pismo wskazał, że skarżący został wezwany uprzednio do uzupełnienia braków w zakresie warunków formalnych, jednakże uzupełnienie braków nie zostało złożone zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu.
W dniu 12 września 2020 r. do organu wpłynęło pismo zatytułowane "protest".
Organ zaskarżonym pismem z dnia [...] r. wskazał, że wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia na etapie weryfikacji warunków formalnych. W przypadku pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wnioskodawcy nie przysługuje środek odwoławczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.).
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.):
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.).
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo organu, informujące skarżącego, że na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia oraz że nie przysługuje od tej czynności żaden środek odwoławczy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy, w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Powyższa ocena, czy wniosek nie zawiera braków formalnych, wskazanych w art. 43 ust. 1 ustawy dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosków ocenie, o której mowa w art. 37 ust. 2, czyli ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, dokonywanej – zgodnie z art. 44 ust. 1 – przez komisję oceny projektów.
Należy wskazać, że ustawa wdrożeniowa oraz Regulamin konkursu [...] nie przewidują żadnego środka odwoławczego od informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych.
Odnosząc się do złożonego przez stronę skarżącą pisma z dnia 12 września 2020 r. zwanego "protestem" trzeba wskazać, że ustawa wdrożeniowa przewiduje taki środek odwoławczy, jednak tylko od informacji o negatywnej ocenie projektu. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 1 ustawy, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Definicję negatywnej oceny projektu zawiera art. 53 ust. 2, który stanowi, że negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny;
- 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.
Wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów (art. 54 ust. 1). Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4).
Natomiast skarga do sądu administracyjnego wnoszona jest na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika zatem, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć w przedmiocie wniosku o dofinansowanie ograniczona została jedynie do rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru.
Wobec powyższego zaskarżone pismo informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia i o braku środków odwoławczych na etapie weryfikacji wymogów formalnych, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 61 ust. 1 ustawy.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.