Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga pełnomocnika "A" w C., będącego radcą prawnym na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. W skardze pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt II SA/GL 626/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. W wyroku tym nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
W myśl art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania. Z mocy art. 205 § 2, 3 i 4 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony zastępowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie według zasad ustalonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie do kosztów sadowych zaliczyć trzeba koszty zastępstwa procesowego ustalone w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego w kwocie [...] zł oraz [...] zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).
Mając na uwadze powyższe Sąd działając w oparciu o przywołane przepisy orzekł jak w sentencji postanowienia.