Uzasadnienie
Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., powołując się na art. 233 § 1 pkt. 2 lit. a, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]r. nr [...] i określił za październik 2004 r. B.K. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu [...] r. wszczęto śledztwo w sprawie nierzetelnego wystawiania faktur VAT w "A" B.K. w Z. tj. o przestępstwo z art. 62 § 2 kks, co według art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne:
"Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ?"
Należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny, co do stosowania art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaprezentował następujące stanowisko (sygn. I FZ 214/09):
"Jednocześnie należy podnieść, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności zauważa się, że chodzi o te przypadki, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA stosownie do art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 P.p.s.a. Uznaje się, że ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej.
Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (...)"
Skoro przedmiotem postępowania w tej sprawie jest decyzja ostateczna wydana po dniu [...] r. z powołaniem się na art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając na uwadze powyższe orzeczono o zawieszeniu postępowania w sprawie.