Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. tutejszy Sąd oddalił skargę Z. S. na ww. postanowienie.
Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia, skarżący złożył wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu radcy prawnego.
Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem ze swoją żoną I. S.. Jednocześnie oświadczył, że nie posiadają jakichkolwiek nieruchomości, ruchomości, papierów wartościowych, oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 5.000 zł. Skarżący i jego żona są dłużnikami egzekwowanymi w toku egzekucji sadowej.
Na dochód wspólnego gospodarstwa domowego skarżącego składa się: jego wynagrodzenie w kwocie 1.536 zł oraz kwota około 400 zł, osiągana przez żonę skarżącego z tytułu podejmowanych prac dorywczych.
Wnioskodawca oświadczył, że stałe, miesięczne zobowiązania jego gospodarstwa domowego obejmują: spłatę kredytów (600 zł); opłaty za media (360 zł). Zaznaczono jednocześnie, że strona nie uiszcza czynszu za zajmowane mieszkanie, ponieważ użycza je bezpłatnie od swojej siostry.
Zaznaczyć należy, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2017 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Uwzględniając fakt, że wnioskodawca korzysta już z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stwierdzić należy, że aktualny wniosek rozpoznawać należy, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku Z. S., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego, stan majątkowy skarżącego przedstawiony na druku urzędowego formularza PPF, złożonego w marcu bieżącego roku nie wskazuje na jakąkolwiek zmianę stanu majątkowego samego wnioskodawcy, ani jego żony.
Generalnie wnioskodawca zdołał wykazać, że toczy się przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne oraz, że spłaca raty zaciągniętego kredytu. Żona skarżącego nie ma stałego zatrudnienia. Dano wiarę oświadczeniom skarżącego co do tego, że mieszkając w mieszkaniu swojej siostry – nie ponosząc opłat za jego użytkowanie, ponosi jednak opłaty za media.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że wnioskodawcy nie stać na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego we własnym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.