Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 30 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 638/21

Uzasadnienie

Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę na działanie Prokuratora Rejonowego w C. Do powyższej dołączył postanowienie z [...] r. o umorzeniu śledztwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skargą do sądu administracyjnego zostało objęte działanie Prokuratora Rejonowego w C., podczas gdy art. 185 i nast. ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz.

1. 66) nie przewidują sprawowania kontroli nad działaniem prokuratury przez sądy administracyjne. Podobnie przepisy kodeksu postępowania karnego nie zawierają unormowań szczególnych w tym zakresie.

Wobec powyższego skarga na Prokuratora Rejonowego w C. jako nie objęta właściwością wojewódzkich sądów administracyjnych podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Jedynie na marginesie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwraca uwagę na zawartą w preambule do ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz.U. z 2021 r., poz. 672) treść. Wynika z niej, że wszystkie organy i instytucje publiczne Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wszyscy obywatele są zobligowani do ochrony języka polskiego jako podstawowego elementu narodowej tożsamości i dobra narodowej kultury. Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy ochrona języka polskiego polega w szczególności na przeciwdziałaniu jego wulgaryzacji. Dlatego wszelkie pisma urzędowe, w tym skargi czy zażalenia powinny być sporządzane tak, ażeby nie wykraczały poza obowiązującą normę językową i nie zawierały słów wulgarnych, powszechnie uznawanych za obraźliwe.