Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009 r. umorzył postępowanie sądowe, które było zawieszone na zgodny wniosek stron, ze względu na brak wniosku o jego podjęcie w ciągu trzech lat licząc od daty wydania postanowienia o zawieszeniu. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej radcy prawnemu P.L. dnia [...].
Dnia [...] do tut. Sądu wpłynęło pismo strony skarżącej z dnia [...] nazwane "zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania". W opisie strony skarżącej podano, że jest ona "reprezentowana przez Prezesa Zarządu P.B.". Pismo to zostało podpisane przez Prezesa Zarządu Spółki P.B.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwanej dalej P.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).
Natomiast stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten reguluje kwestię "przymusu adwokackiego" w przypadku sporządzania skargi kasacyjnej między innymi na postanowienie kończące postępowanie w sprawie, którym jest również postanowienie umarzające postępowanie w sprawie.
Przez pojęcie "sporządzenie" należy rozumieć zarówno napisanie, jak i podpisanie skargi kasacyjnej (por. postanowienie. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 859/04, niepubl.). Od sporządzenia skargi kasacyjnej należy odróżnić jej "wniesienie", o którym mowa w art. 173 § 2 P.p.s.a. Dopiero prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna może być wniesiona do sądu zgodnie z art. 173 § 2 P.p.s.a., np. przez samą stronę albo działającego w jej imieniu pełnomocnika.
Nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie takiej skargi na podstawie art. 178 P.p.s.a. z względu na jej niedopuszczalność (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.). Jednakże strona może z własnej inicjatywy (bez wezwania) naprawić ten błąd w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, np. przez złożenie na skardze kasacyjnej podpisu przez jedną z osób uprawnionych albo przez złożenie nowej skargi kasacyjnej, z zachowaniem stosownych wymogów (zob. B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, teza 10 komentarza do art. 175, jak i też powoływany tam, w odniesieniu do postępowania cywilnego T. Ereciński [w:] Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, praca zbiorowa, Warszawa 2004, t. 1, s. 787).
W niniejszej sprawie wystąpił taki brak, ponieważ pismo z dnia [...], które należy traktować jako skargę kasacyjną, a nie "zażalenie", sporządziła sama strona skarżąca reprezentowana przez Prezesa Zarządu P.B. Wynika to z treści tego pisma, gdzie nie wymieniono pełnomocnika przy opisywaniu strony skarżącej ani nie powołano się na stosowne pełnomocnictwo w jego części wstępnej. Skargę kasacyjną podpisał też właściwy organ reprezentujący skarżącego, a nie właściwy pełnomocnik, dlatego użyta od strony gramatycznej pierwsza osoba liczby pojedynczej w słowach "zaskarżam", "wnoszę" wskazuje na skarżącego, a nie na jakąkolwiek inną osobę. Fakt, że skarga kasacyjna została wysłana przez skarżącego, o czym świadczy opis nadawcy zawarty na kopercie, dodatkowo potwierdza zasadność powyższych wniosków. Poza tym, skarżący nie wykazał, że Prezes Zarządu P.B. posiada stosowne uprawnienia, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarga kasacyjna też nie została uzupełniona, w terminie do jej złożenia, poprzez podpisanie przez kwalifikowanego pełnomocnika ani nie została w tym terminie złożona nowa skarga kasacyjna nie zawierająca takich braków.
Jako, że strona skarżąca jest reprezentowana przez radcę prawnego, którego umocowanie nie zostało cofnięte, Sąd nie jest zobowiązany udzielać stosownych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać o skutkach prawnych tych czynności i skutkach ich zaniedbań na mocy art. 6 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd postanowił odrzucić skargę kasacyjną z dnia [...] na podstawie art. 178 P.p.s.a., jako niedopuszczalną.