Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "A." S.C. – J. B., B. B. w T.. Od powyższego orzeczenia, w terminie zakreślonym, pełnomocnik strony skarżącej radca prawny P. P. wniósł za pośrednictwem Sądu w piśmie z dnia [...] skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W załączeniu do tegoż środka odwoławczego przesłano jego odpis w postaci dodatkowego egzemplarza, który opatrzony został jedynie pieczęcią zawierającą imię i nazwisko pełnomocnika oraz określenie wykonywanego przezeń zawodu, bez jego podpisu potwierdzającego za zgodność z oryginałem. Z uwagi na wskazany brak formalny środka zaskarżenia, pismem z dnia [...], w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III, pełnomocnik strony skarżącej został zobowiązany do usunięcia przedmiotowego braku, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Ponadto z zastosowaniem powyższego terminu i rygoru, zarządzeniem Przewodniczącego z [...] zobowiązano także Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej. Przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...], a tym samym wyznaczony termin do dokonania wskazanych czynności upłynął [...]. W dniu [...] dokonano wymaganej wpłaty sądowej, natomiast do dnia dzisiejszego nie uzupełniono żądanego braku formalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi w wyniku nie uzupełnienia jej braków przez stronę w wyznaczonym do tego terminie. Skarga kasacyjna zaś powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 176 P.p.s.a.). I tak na przykład każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
Z kolei zgodnie z art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. W doktrynie i praktyce przyjmuje się, iż odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem (por. np. H. Knysak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 208). A zatem może to być kopia pisma, wykonana dowolną techniką, bądź osobno wykonany jego duplikat, czy też jak przykładowo ustawodawca wskazuje w treści art. 47 § 2 P.p.s.a. "także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej".
Podkreślić należy, iż z powołanego zapisu wynika, że konieczne jest w przypadku odpisu pisma, bez względu na to, czy jest to egzemplarz zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument - jego uwierzytelnienie, tj. poświadczenie zgodności z oryginałem (por. np. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, cyt. także w LEX – komentarz do art. 47 ustawy). Zgodnie z orzecznictwem odpisy pism procesowych w postaci kopii (kserokopii) muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem podpisem strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (por. postanowienie SN z dnia 27 sierpnia 1998 r., III CZ 107/98, OSNC 199, nr 3, poz. 52).
W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzony brak nie został usunięty.
W tym stanie rzeczy przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu przez Sąd w oparciu o art. 178 w związku z art. 176, art. 47 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.