Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. "A" Sp. z o.o. w B., za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 czerwca 2018 r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi oraz o złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa w imieniu spółki.
Ponadto Spółka została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 400 zł zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Do wykonania powyższych zarządzeń zakreślono siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.
Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi 15 czerwca 2018 r. Do chwili obecnej nie został uiszczony wpis od skargi, a także nie zostały uzupełnione braki formalne skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i płatnym. Stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania, trybu ich opłacenia oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów.
Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące skargi rozumianej jako pismo procesowe.
Stosownie do art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z KRS.
Nieprzedstawienie takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni.
Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie przedłożyła w zakreślonym zarządzeniem 7 dniowym terminie ani pełnomocnictwa dla radcy prawnego W. Z. ani odpisu z KRS. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone 15 czerwca 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął z dniem 22 czerwca 2018 r.
Natomiast stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Mając na uwadze fakt, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wpis od skargi nie został uiszczony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.