Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] I. M. zwróciła się do Sądu Okręgowego w B. o "umorzenie lub odliczenie składek na ubezpieczenie ZUS". Pismo to - jako odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [...] nr [...] (nr sprawy: [...]) odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne i FPiFGŚP - zostało przekazane do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia [...] o sygn. akt [...].
W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wyczerpanie środków odwoławczych. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji stronie przysługiwało prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero potem skarga do sądu administracyjnego. Z trybu tego jednak I. M nie skorzystała składając bezpośrednio na decyzje pierwszoinstancyjną skargę do Sądu Okręgowego w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Jednakże w świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 w/w ustawy).
Tymczasem w niniejszej sprawie powyższy warunek dopuszczalności skargi nie został spełniony. Jak wynika bowiem z brzmienia art. 83 ust.4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) postępowanie w tych sprawach jest dwuinstancyjne; stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego.
O powyższym trybie zaskarżenia I. M. została stosownie poinformowana w pouczeniu decyzji organu I instancji. Jednakże pomimo tego strona złożyła skargę do Sądu Okręgowego w B. kwestionując decyzję pierwszoinstancyjną. Skarga ta zgodnie z właściwością została przekazana do tut. Sądu.
Skoro więc skarżąca nie wyczerpał przysługującego mu środka odwoławczego, skarga jako niedopuszczalna w świetle powołanej regulacji podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.