Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. K.J. (dalej: Skarżący, Strona), za pośrednictwem pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w G. z [...] r. znak [...] wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł za niezastosowanie się do obowiązki poddania się kwarantannie w związku z pozytywnym wynikiem w kierunku COVID-19.
W treści skargi Skarżący zarzucił organowi m.in. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy art. 110 § 1 k.p.a. poprzez brak prawidłowego uznania, że decyzja nakładająca obowiązek poddania się kwarantannie rozpoczęła swój byt prawny [...] r., podczas gdy obowiązek ten miał dotyczyć okresu od [...] do [...] r. co sprawia, że decyzja taka w chwili powstania jej bytu prawnego była niewykonalna, co wypełnia przesłankę nieważności takiej decyzji z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 7, 8, 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, 107 § 3 oraz art. 136 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a.
Ponadto Skarżący zarzucił organowi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy art. 15zzzn ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy stwierdzono naruszenie kwarantanny [...] r.; decyzję w przedmiocie obowiązku kwarantanny wydano [...] r. doręczono ją zaś [...] r., przez co w istocie nie doszło do naruszenia obowiązku kwarantanny, bowiem obowiązek ten w czasie czynności kontrolnych w dniu [...] r. nie istniał.
W odpowiedzi na skargę, [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny poinformował, że w ramach autokontroli uchylił zaskarżoną decyzję w całości decyzją z dnia [...] r. nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. Nr 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienionych w pkt 1 i 2.
Sąd wyjaśnia, że do takich podstaw umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.
W niniejszej sprawie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po wniesieniu skargi przez skarżącą, w ramach autokontroli uchylił zaskarżoną decyzję.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia