Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 3 kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z [...] r. nr [...], którą to decyzją organ odwoławczy odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. nr [...] dotyczącej odmowy wydania pozwolenia na zniszczenie samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...] o nr identyfikacyjnym [...].
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 27 maja 2008 r. nr 330000-WPP-0511-13/08/SK Dyrektor Izby Celnej w K. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Jedną z ogólnych zasad postępowania sądowoadministracyjnego stanowi zapis art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Jednakże, stosownie do brzmienia art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd – na wniosek skarżącego – może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu. Orzeczenie takie może zostać wydane jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ciąży na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu przedstawione w rozpoznawanym wniosku argumenty nie wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy bowiem, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za zastosowaniem tej instytucji poza dosłownym powtórzeniem przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Co więcej zaskarżona decyzja z uwagi na swoją treść w ogóle nie podlega wykonaniu, albowiem jej skutek prawny sprowadza się do pozostawania w obiegu prawnym decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r., z czym wiąże się niemożność zniszczenia objętego nią samochodu. Również ta ostatnia decyzja jako odmowna nie podlega wykonaniu
Wobec powyższego Sąd na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a i przy zastosowaniu art. 61 § 5 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.