Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Powyższy doręczono stronie wraz z uzasadnieniem w dniu [...] 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.
Natomiast dnia [...] 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący osobiście wniósł skargę kasacyjną na wskazany wyżej wyrok, nie zgadzając się tym samym z treścią zapadłego w jego sprawie rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 cyt. ustawy skarga taka powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymagania tego nie stosuje się jedynie wtedy, gdy stroną postępowania jest adwokat, sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (vide: art. 175 § 2 powołanej wyżej ustawy).
W rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając odpis zaskarżonego wyroku z dnia 13 października 2009 r. pouczył J. O. o terminie i trybie złożenia przewidzianego w ustawie środka zaskarżenia, do którego on jednak się nie zastosował, albowiem wniesiona w dniu [...] 2009 r. (data stempla pocztowego) skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez niego osobiście.
Tymczasem wniesienie skargi kasacyjnej przez samego skarżącego, który nie posiada stosownych kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ustawy, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu.
Wobec powyższego złożona przez J. O. skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.