Postanowienie WSA w Gliwicach z 29 sierpnia 2017 r., III SA/Gl 710/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Krzysztof Kandut przewodniczący

Uzasadnienie

W treści skargi pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej oraz wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci wyegzekwowania nienależnych organowi podatkowemu kwot.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej ma zatem charakter wyjątkowy, co musi zostać umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.

Zauważyć nadto należy, że przytoczona wyżej regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy akt sprawy. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają przyznanie stronie ochrony tymczasowej. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie, do wzywania strony o ich przedstawienie (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt. I FSK 1397/13).

W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku strony skarżącej. Wprawdzie powołano się na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej oraz wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci wyegzekwowania nienależnych organowi kwot, jednak wobec braku jakichkolwiek dokumentów źródłowych obrazujących aktualną sytuację finansową i majątkową skarżącej nie można skutecznie zweryfikować tej kwestii, a w konsekwencji twierdzenia pełnomocnika skarżącej w tym zakresie musiały zostać uznane za gołosłowne.

Również subiektywne przeświadczenie skarżącej jakoby skarżone orzeczenie było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, bowiem Sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie. Dlatego też powoływanie się na powyższą okoliczność na etapie postępowania wpadkowego poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być przesądzające. Niweczyłoby bowiem sądową kontrolę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. II OZ 184/05, Lex nr 302251).

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.