Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. Nr [...] z dnia [...] stwierdzające, że odwołanie z dnia [...] (data stempla pocztowego [...]) wniesione przez Agencję Poligraficzną A s.c. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. Nr [...] z [...] określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.).
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] organ odwoławczy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości. Stwierdził przy tym niedopuszczalność odwołania z dnia [...], a to z uwagi na okoliczność, iż nie można uznać, iż nastąpiło doręczenie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w trybie doręczenia zastępczego normowanego art. 150 Ordynacji podatkowej, w przedmiocie której zostało wniesione odwołanie. Brak natomiast skutecznego doręczenia decyzji oznacza, iż bieg terminu do wniesienia odwołania nie zaczął biec.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez organ z powyższej możliwości samokontroli powoduje sytuację, do osiągnięcia której zmierza skarga, czyli eliminuje zaskarżony akt administracyjny z obrotu prawnego. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez wspomnianą skargę, a mające na celu sądową kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego, staje się bezprzedmiotowe. Postępowanie takie zaś, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy umorzyć.
W przedmiotowej sprawie taka właśnie sytuacja zaistniała. Organ odwoławczy uwzględnił bowiem skargę strony wniesioną na postanowienie organu odwoławczego stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT za w/w okres rozliczeniowy.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto o treść art. 201 § 1 P.p.s.a.