Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] r. E.G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...]r. nr [...] nakazującą sporządzenie dokumentacji mierniczo – geologiczną.
Do skargi strona załączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca we wniosku podniosła, iż w kontroli nie zarzucono sporządzenia dokumentów niezgodnie z przepisami lecz jedynie uprawnienia mgr inż. A.B. do sporządzania tych dokumentów. Ponadto nie jest konieczne zdaniem skarżącej sporządzenie nowej dokumentacji mierniczo geologicznej, ponieważ nie istnieje zagrożenie dla funkcjonowania zakładu górniczego ze względów bezpieczeństwa lub innych względów.
Strona podkreśliła również, iż wykonanie decyzji po późniejszym prawdopodobnym uchyleniu jej przez sąd, spowoduje konieczność wystąpienia o odszkodowanie od Skarbu Państwa za błędną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze.zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.
We wniosku skarżącego brak jest uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika aby istniały przesłanki do uwzględnienia wniosku.
Zauważyć należy, iż przepis art. 61 p.p.s.a został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki.
W podniesionych argumentach skarżąca wskazała jedynie, iż może ponieść znaczną szkodę jednak nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, podniosła również zarzuty odnoszące się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji oraz kwestionujące konieczność wykonania decyzji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę.
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczna szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.