Postanowienie WSA w Gliwicach z 28 lutego 2011 r., III SA/Gl 75/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik

Uzasadnienie

Pismem datowanym z dnia [...] r. doradca podatkowy M. K., działając jako pełnomocnik E. G., zaskarżył decyzję z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Dwoma zarządzeniami z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 13.721 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenia te doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r.

W dniu [...] r. (data nadania na poczcie) adwokat M. S. złożył wniosek o prawo pomocy wraz z pełnomocnictwem do działania w imieniu skarżącego Nie wpłynęło natomiast do Sądu pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego M. K., który został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie natomiast do 37 § 1 zd. 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Ponieważ skargę podpisał doradca podatkowy M. K., to on powinien złożyć pełnomocnictwo. Zgłoszenie się adwokata M. S. nie może zostać potraktowane jako uzupełnienie braków formalnych skargi, gdyż nie podpisał on skargi ani też nie nadesłał podpisanego przez siebie egzemplarza. Sąd nie powziął również informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa dla osoby podpisanej pod skargą. Stąd też zasadny jest wniosek, że braki formalne skargi w terminie, który upłynął w dniu [...] r. ([...]) nie zostały uzupełnione.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.