Uzasadnienie
Dnia 26 października 2020 r. (vide: data stempla pocztowego) skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Ponieważ skargę podpisał komplementariusz Spółki Ł. K., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wskazującego na umocowanie osoby, która podpisała skargę (np. odpisu z KRS-u aktualnego na dzień podpisania skargi) ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem.
Do wykonania powyższego zakreślono 7 dniowy termin, informując zarazem, że niezastosowanie się do wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono pod wskazany adres 23 grudnia 2020 r.
Dnia 2 stycznia 2021 r. (vide: data stempla pocztowego) skarżąca Spółka nadesłała pełny odpis z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "ustawa p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca Spółka otrzymała zaskarżoną decyzję wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia 21 września 2020 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nadała w urzędzie poczty 26 października 2020 r. (vide: koperta), to tym samym uchybiła trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. do jej wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie 21 października 2020 r. (tj. w środę). Stąd złożoną skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.
Tym bardziej, że zawierała ona również braki formalne, albowiem zgodnie z art. 28 i 29 ustawy p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które zobowiązane są wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z KRS.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka odpis z KRS wskazujący na umocowanie osoby, która podpisała skargę nadesłała po terminie, który upłynął bezskutecznie 30 grudnia 2020 r. (tj. w środę), jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji