Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 25 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 760/20

Uzasadnienie

O.W. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w R. w zakresie wykonywania czynności egzekucyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Szczegółowy zakres kognicji sądów administracyjnych precyzują przepisy art. 3 § 2, 2a i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).

Wskazana w skardze działalność komornika sądowego niewątpliwie nie mieści się przytoczonym katalogu, gdyż komornik sądowy nie należy do organów administracji publicznej, a podejmowane przez niego czynności w ramach egzekucji alimentów – jak w tym przypadku – nie należą do sfery "działalności administracji publicznej", nad którą kontrolę sprawują sądy administracyjne. Czynności komornika sądowego nie zostały również objęte regulacją żadnej z ustaw szczególnych, o jakich mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a.

Niniejsza sprawa dotyczy czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w R. w zakresie wykonywania czynności egzekucyjnych.

Wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 758 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1575, dalej: "k.p.c.") sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. Czynności egzekucyjne są wykonywane przez komorników z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów, jak wynika z art. 759 § 1 k.p.c. W myśl art. 767 § 1 powołanej ustawy na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika.

Z przytoczonych regulacji wynika, że czynności komornika podejmowane w ramach postępowania egzekucyjnego reguluje Kodeks postępowania cywilnego, w którym wprost wskazano, że na czynności komornika przysługuje skarga do sądu powszechnego, co oznacza, że tego rodzaju sprawy nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Sprawa objęta skargą pozostaje zatem poza kognicją sądów administracyjnych.

Skoro zatem skarga nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej i nie znajduje się w katalogu aktów i czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych, to nie ulega wątpliwości, że jest oczywiście bezzasadna, co uzasadnia jej odrzucenie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Uwzględniając powyższe, wobec tego, że skarga wniesiona przez O.W. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.