Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 26 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 760/22

Uzasadnienie

Koleje [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka, organ) rozstrzygnięciem z 17 sierpnia 2022 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek P. S.A. z siedzibą w B. (dalej: wnioskodawca, strona, P.) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, odmówiła udzielenia informacji publicznej w zakresie:

1. 1. szczegółowych danych dotyczących prac eksploatacyjnych i przewozowych, szczegółowych danych dotyczących utrzymania (napraw) taboru, w zakresie fragmentów protokołów, które dotyczą szczegółowych danych dotyczących prac eksploatacyjnych i przewozowych, szczegółowych danych dotyczących utrzymania (napraw) taboru, stwierdzając, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie podlegają udostępnieniu w trybie informacji publicznej;
2. 2. danych osobowych pracowników biorących udział w toku realizacji postanowień umownych, które nie podlegają ujawnieniu z uwagi na prywatność osób fizycznych;
3. 3. w pozostałym zakresie udostępniła dokumenty określone w pkt. a) i c) wniosku.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Spółka powołała art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p.).

Z akt administracyjnych wynika, że 19 października 2021 r. strona wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. a. przesłanie kopii wszystkich umów o udzielenie zamówienia publicznego, zawartych z P sp. z o.o. (dalej: P) w latach 2020-2021 wraz z ewentualnymi aneksami i porozumieniami do umów, jeśli były zawarte. Wniosek dotyczy zarówno umów zawartych na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych, jak i na podstawie Regulaminu udzielenia zamówień sektorowych na dostawy, usługi lub roboty budowlane w organie;
2. b. udzielenie informacji, czy wykonawca wykonał w całości każdą z umów, a jeśli umowa nadal jest wykonywana - to czy wykonawca wykonuje umowę należycie i zgodnie z terminem wynikającym z umowy;
3. c. przesłanie protokołów przekazania i odbioru pojazdu podpisanych przez strony w ramach realizacji każdej z tych umów;
4. d. udzielenie informacji, czy wykonawcy zostały naliczone kary umowne na podstawie tych umów, a jeśli tak, to na jakiej podstawie, w jakiej wysokości i czy kary umowne zostały zapłacone bądź potrącone;
5. e. udzielenie informacji, czy zamawiający zgłaszał wykonawcy reklamacje na podstawie tych umów, a jeśli tak, to czego one dotyczyły.

Pismem z 9 grudnia 2021 r. Spółka odmówiła udzielenia odpowiedzi w zakresie wnioskowanych informacji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, rozstrzygnięciem z 18 stycznia 2022 r. Spółka w całości podtrzymała pierwotne stanowisko w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej, powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa.

Wyrokiem z 18 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 252/22 tut. Sąd uchylił wydane rozstrzygnięcie, z uwagi na naruszenie art. 107 § 3 K.p.a., tj. poprzez brak należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku, Spółka rozstrzygnięciem z 7 lipca 2022 r., odmówiła udzielenia informacji publicznej zawnioskowanej przez stronę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniła, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Po rozpoznaniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygnięciem z 17 sierpnia 2022 r. Spółka odmówiła udzielenia informacji w części pkt. a) i c) wniosku, podtrzymując swoje stanowisko, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Natomiast w odniesieniu do pkt. a) i c) w zakresie danych osobowych pracowników biorących udział w toku realizacji postanowień umownych, stwierdziła, że nie podlegają one ujawnieniu z uwagi na prywatność osób fizycznych. W pozostałym zakresie udostępniła dokumenty określone w pkt. a) i c) wniosku.

W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, że w celu ochrony informacji stosuje Regulamin dotyczący ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, który to dokument reguluje kwestię dostępu do danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa zarówno w odniesieniu do podmiotów trzecich jak również pracowników Spółki. Regulamin zawiera otwarty katalog informacji, które zostały przez Spółkę zakwalifikowane jako tajemnica przedsiębiorstwa, Do wskazanego katalogu włączone zostały informacje takie jak:

1. - szczegółowe dane dotyczące prac eksploatacyjnych i przewozowych, oraz
2. - szczegółowe dane dotyczące utrzymania (napraw) taboru.

Spółka wskazała, że rynek podmiotów świadczących usługi z zakresu napraw i konserwacji taboru kolejowego jest niezwykle wąski. Udostępnianie wskazanych informacji wpływa niekorzystnie na zakres proponowanych następnie cen i usług w ramach toczących się postępowań, a w konsekwencji prowadzi do strat po stronie Spółki. Ponadto zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa ma również na celu zwalczanie nieuczciwej konkurencji, a tym samym limitowanie danych, które trafiają do konkurentów na rynku, ma też na celu ograniczenie niekorzystnego oddziaływania na zakres usług oraz ich cenę, a w skrajnych wypadkach praktyk naruszających zasady uczciwej konkurencji.

Spółka wskazała, że wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczy relacji biznesowych Spółki z P w okresie od 2020 do 2021 r. P jest podmiotem zajmującym się m.in. świadczeniem usług serwisowych oraz napraw zespołów trakcyjnych. Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych celem prawa do informacji publicznej jest troska o dobro publiczne. Jeśli zatem motywem wniosku o udzielenie informacji publicznej są kwestie inne aniżeli wspomniane powyżej dobro, za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że wnioskodawca nadużywa przyznanych mu uprawnień.

W skardze do sądu administracyjnego strona zarzuciła naruszenie:

1. a) art. 5 ust. 1 i 2 w związku z art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. i art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej, nie stanowiącej tajemnicy przedsiębiorstwa,
2. b) art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako u.z.n.k) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz błędne przyjęcie, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy brak było przesłanek do takiego stwierdzenia;
3. c) art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 11 K.p.a. poprzez brak prawidłowego uzasadnienia decyzji i zaniechanie wskazania okoliczności faktycznych i prawnych, które doprowadziły organ do uznania, że w informacje zawnioskowane przez skarżącą stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa;
4. d) art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. o dostępie do informacji publicznej poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która naruszała prawo i nie było podstaw do jej wydania, a zatem decyzja ta powinna zostać uchylona.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona wniosła o:

1. 1. uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia z 7 lipca 2022 r. w całości;
2. 2. zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w pełnym zakresie wskazanym we wniosku z 19 października 2021 r. w terminie 14 dni od dnia wydania wyroku.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że rzeczywistym powodem odmowy udostępnienia ww. informacji jest nie ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, a obawa przed wykorzystaniem tych informacji przez skarżącą w przyszłych postępowaniach o udzielenie zamówienia, co nie jest przesłanką umożliwiającą organowi odmowę udzielenia informacji publicznej. Strona zaakcentowała też, że organ powołuje się na Regulamin dotyczący ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, który reguluje kwestię dostępu do danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa zarówno w odniesieniu do podmiotów trzecich jak również pracowników Spółki. Jednak dokument ten nie został załączony do rozstrzygnięcia, a skoro nie jest on powszechnie dostępny na stronie internetowej organu, to twierdzenia w tym zakresie należy uznać za nieudowodnione. Skarżąca nie ma możliwości zweryfikowania twierdzeń organu w tym zakresie.

Skarżąca podniosła też, że organ udostępnił protokoły i umowy, w których utajnione zostały pewne istotne fragmenty. W przypadku protokołów są to m.in. informacje o stanie technicznym pojazdów, czy uwagi zgłaszane podczas odbiorów. W przypadku umów są to m.in. informacje o zakresie usług (przedmiot umów) i wynagrodzeniu wykonawcy. W ocenie skarżącej informacje te nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa i powinny zostać udostępnione. Nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. chociażby z tego względu, że: protokoły nie są oznaczone jako tajemnica przedsiębiorstwa; niektóre informacje o stanie technicznym pojazdów i niektóre uwagi zawarte w protokołach zostały udostępnione, a niektóre nie. Nie jest jasne, według jakiego kryterium organ dokonał selekcji; informacje o stanie technicznym pojazdów i uwagi zawarte w protokołach nie mają żadnej wartości gospodarczej; utajnione informacje o cenach (wynagrodzeniu wykonawcy) wskazanych w udostępnionych umowach nie podlegają zastrzeżeniu, zgodnie z art. 222 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych i nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; informacje o przedmiocie umowy (zakresie świadczonych usług) nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; większość przekazanych umów z P zawiera klauzule poufności, które jednak zobowiązują do zachowania poufności tylko wykonawcę - P, a nie zamawiającego - organ. Ponadto, klauzule te ograniczają się do Informacji Poufnych zdefiniowanych w umowach. W żadnym wypadku z klauzul tych nie wynika, jakoby informację poufną stanowiło wynagrodzenie wykonawcy.

W zakresie odmowy udostępnienia informacji o danych osobowych pracowników biorących udział w realizacji umów, strona powołując się na wyrok WSA z 10 czerwca 2022 r. sygn. akt IV SAB/Wr 1393/21, w którym wskazano, że każda osoba pobierająca wynagrodzenie ze środków publicznych musi się liczyć z możliwością udostępniania danych dotyczących tych umów i pobieranych wynagrodzeń na podstawie przepisów u.d.i.p. Strona stwierdziła, że wobec kolizji prawa do informacji publicznej z prawem do ochrony danych osobowych, należy przyznać priorytet prawu do informacji publicznej zważywszy, że w ramach gospodarki rynkowej nie istnieje przymus zawierania umów z podmiotami publicznymi.

Skarżąca podkreśliła, że wnioskowane dokumenty, stanowią informację publiczną. Do powyższej kategorii zalicza się między innymi umowy zawierane przez podmioty publiczne i finansowane ze środków publicznych. Tymczasem organ nie wykazał istnienia wszystkich przesłanek umożliwiających uznanie informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa w myśl art. 11 ust. 2 u.z.n.k., w związku z czym zaskarżona decyzja odmowna (podobnie jak poprzedzająca ją decyzja pierwotna) jest wadliwa, a wnioskowane informacje powinny zostać udostępnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Skarga okazała się niezasadna.

W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że z mocy art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Natomiast zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Prawomocny wyrok wiąże nie tylko w zakresie jego sentencji, ale także jego uzasadnienia. Zawiera ono bowiem konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu. (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2022 r. sygn. akt I OSK 884/19, wszystkie przywołane w uzasadnieniu wyroki publ. CBOSA).

Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu nie jest wiążąca w razie zmiany stanu prawnego (jeżeli w konsekwencji pogląd sądu stanie się nieaktualny) lub zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że tut. Sąd rozpoznaje ją po raz drugi.

Rozstrzygnięcie Spółki z 18 stycznia 2022 r. w sprawie wniosku skarżącej z 19 października 2021 r. zostało uchylone wyrokiem tut. Sądu z 10 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 252/22.

Sąd w składzie obecnie rozpoznającym sprawę był zobligowany przede wszystkim skontrolować, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły ocenę prawną i wytyczne co do dalszego postępowania zawarte w ww. prawomocnym wyroku. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się bowiem do kontroli, czy organy administracji właściwie uwzględniły wskazania zawarte w poprzednim wyroku oraz do oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Te natomiast kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu i co do których sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą.

Bezspornym w sprawie jest, że w uzasadnieniu przywołanego wyroku Sąd stwierdził, że:

1. - Spółka w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej, albowiem wykonuje zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest transport kolejowy pasażerski;
2. - informacje żądane przez skarżącą we wniosku z 19 października 2021 r. stanowią informację publiczną w świetle art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d) u.d.i.p.

Zatem te kwestie ponownie rozstrzygane być nie mogą.

Wyrok uchylający zaskarżone rozstrzygnięcie odmawiające udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), zapadł z uwagi na nieprawidłowe uzasadnienie, nie wypełniające przesłanek art. 107 § 3 K.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę, Spółka wydała dwa rozstrzygnięcia:

1. - z 17 sierpnia 2022 r., którym odmówiła udzielenia informacji w części pkt. a) i c) wniosku, wskazując, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, będące przedmiotem rozstrzygania w rozpoznawanej sprawie;
2. - z 22 września 2022 r., którym odmówiła udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem, z uwagi na fakt, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, w zakresie:
3. 1. informacji, czy wykonawca P wykonuje umowy należycie i zgodnie z terminem wynikających z umów zawartych ze Spółką;
4. 2. informacji, czy wykonawcy P zostały naliczone kary umowne na podstawie umów zawartych ze Spółką, a jeśli tak to na jakiej podstawie, w jakiej wysokości i czy kary umowne zostały zapłacone i potrącone;
5. 3. informacji, czy Spółka zgłaszała do P reklamacje na podstawie zawartych umów, a jeśli tak, to czego one dotyczyły.

Skarga strony na rozstrzygnięcie z 22 września 2022 r. została oddalona wyrokiem tut. Sądu z 19 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 851/22.

Oceniając z kolei rozstrzygnięcie z 17 sierpnia 2022 r., przypomnieć przyjdzie, że Sąd w uzasadnieniu wyroku z 10 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 252/22, wskazał, że:

"W myśl art. 5 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (ust 2). Przepis art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r., nr 153, poz. 1503 ze zm.- dalej "u.z.n.k."), wskazuje, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Powyższe wskazuje, iż dla odmowy udostępnienia określonej informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione muszą być przesłanki formalne i materialne (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Komentarz, Warszawa 2016, str. 118 – 119, a także wyroki NSA: z 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 192/13; z 29 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2490/14; z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 1993/16, publ.: CBOSA). Przesłanka formalna wyraża się w zamanifestowaniu woli konkretnego przedsiębiorcy utajnienia określonych informacji. Z kolei przesłanka materialna polega na tym, że informacje objęte tajemnicą przedsiębiorcy powinny stanowić informacje, których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na jego sytuację ekonomiczną, jakkolwiek nie muszą mieć same w sobie wartości gospodarczej. Obie te przesłanki muszą być spełnione, aby dana informacja publiczna podlegała ochronie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że uzasadnienie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) powinno zawierać argumentację wskazującą na okoliczność spełnienia zarówno przesłanek formalnych, jak i materialnych orzeczonej odmowy. Konieczne bowiem jest wykazanie, że konkretne informacje zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa. Szczególnie precyzyjne i wyczerpujące uzasadnienie powinny zawierać te decyzje, w których dokonuje się analizy takich klauzul generalnych jak "tajemnica przedsiębiorcy" i "tajemnica przedsiębiorstwa". Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej (zob. wyrok NSA z 5 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 511/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl)..

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 11 ust 4 u.z.n.k. przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. W doktrynie przyjmuje się, że ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji." (E. Nowińska, M. Du Vail, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2013 r.). Informację poufną można zatem uznać za tajemnicę, kiedy przedsiębiorca ma wolę, by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów, wola ta dla innych osób musi być rozpoznawalna. Podkreślić zatem należy, że każda nieujawniona do wiadomości publicznej informacja techniczna, technologiczna, organizacyjna przedsiębiorstwa lub inna informacja posiadająca wartość gospodarczą, co do której przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności powinna być – przed jej udostępnieniem w trybie przepisów u.d.i.p. – indywidualnie oceniona pod kątem zakwalifikowania jej jako tajemnicy przedsiębiorcy.

Podczas analizy powyższych okoliczności istotne jest także, że ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. Wystarczającą przesłanką dla uznania pewnych danych za objętych tajemnicą przedsiębiorstwa jest to, że mają one wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, który podjął kroki w celu utajnienia tych danych. Strona powołująca się na wartość gospodarczą określonych danych winna wykazać istnienie tej okoliczności i sporządzając motywy decyzji przedstawić w nich swoją argumentację w sposób wyczerpujący."

Sąd wskazał także, że uzasadnienie rozstrzygnięcia z 18 stycznia 2022 r. nie spełnia opisanych wyżej kryterium.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ wydał zaskarżone rozstrzygniecie z 17 sierpnia 2022 r., którego uzasadnienie spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a.

Organ wykazał formalne i materialne przesłanki dla uznania, że wnioskowane informacje w postaci szczegółowych danych dotyczących prac eksploatacyjnych i przewozowych oraz dotyczących utrzymania (napraw) taboru, nie mogą zostać udostępnione, gdyż stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W zakresie wystąpienia przesłanki formalnej Spółka wskazała na Regulamin dotyczący ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa (załącznikiem do dokumentu jest wykaz informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa). Dokumenty te zostały przedłożone do akt sprawy na żądanie Sądu.

Z § 2 pkt 3 Regulaminu wynika, że: "informacja stanowiąca tajemnicę przedsiębiorstwa – to informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne, finansowe przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, określone w załączniku nr 1 do regulaminu."

Z kolei w załączniku nr 1 w pkt. 11 wskazano, że szczegółowe dane dotyczące utrzymania (napraw) taboru Spółki, w tym w szczególności:

1. a) Informacje dotyczące stwierdzonych uszkodzeń, usterek, wad i braków poszczególnych pojazdów kolejowych niezależnie od tego na jakim nośniku i w jakiej formie (elektronicznie, pisemnie, w umowach lub protokołach, mailach itp.) się znajdują;
2. b) Informacje dotyczące sposobu, terminu oraz miejsca naprawy pojazdów (z wyjątkiem napraw wykonywanych w oparciu o umowę zawartą na podstawie zapytania ofertowego lub PZP) niezależnie od tego na jakim nośniku i w jakiej formie się znajdują;
3. c) Informacje dotyczące planów, przeglądów i napraw niezależnie od tego na jakim nośniku i w jakiej formie się znajdują;
4. d) Informacje dotyczące zakresu zlecanych prac dodatkowych niezależnie od tego na jakim nośniku i w jakiej formie się znajdują;

W pkt. 12 załącznika wskazano, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi treść umów zawierających tajemnicę handlową.

W tym miejscu wskazać trzeba, że słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że w ramach wykazania tajemnicy przedsiębiorstwa organ jest zobowiązany przedłożyć wnioskodawcy dokumenty wewnętrzne Spółki, regulaminy potwierdzające wdrożenie w przedsiębiorstwie systemu zabezpieczenia informacji. Strona nie zażądała takich dokumentów, a w trakcie postępowania sądowego mogła się z nimi zapoznać.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał także na wystąpienie materialnej przesłanki uznania żądanych informacji za tajemnicę przedsiębiorcy.

W tym zakresie wyjaśnił, że: rynek podmiotów świadczących usługi z zakresu napraw i konserwacji taboru kolejowego jest wąski; udostępnianie wskazanych informacji wpływa niekorzystnie na zakres proponowanych cen i usług w ramach toczących się postępowań, a w konsekwencji prowadzi do strat po stronie Spółki; zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa ma na celu zwalczanie nieuczciwej konkurencji, a tym samym limitowanie danych, które trafiają do konkurentów na rynku; ma na celu ograniczenie niekorzystnego oddziaływania na zakres usług oraz ich cenę, a w skrajnych wypadkach praktyk naruszających zasady uczciwej konkurencji; wniosek dotyczy relacji biznesowych Spółki z P w okresie od 2020 do 2021 r., który jest konkurentem Wnioskodawcy.

Zatem skoro motywem wniosku o udzielenie informacji publicznej są kwestie inne aniżeli troska o dobro publiczne, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że wnioskodawca nadużywa przyznanych mu uprawnień.

Nie ma racji strona skarżąca, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 11 ust. 2 u.z.n.k., albowiem organ wykazał, że wnioskowane informacje posiadają wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Błędne jest również stanowisko skarżącej dotyczące rozstrzygania kolizji prawa do informacji publicznej z prawem do ochrony danych osobowych.

Słusznie odmówił organ podania danych osobowych pracowników biorących udział w toku realizacji postanowień umownych. Strona skarżąca nie wskazała jaki przepis u.d.i.p., został naruszony wobec nieudostępnienia takich danych. W ocenie Sądu brak jest przepisu w u.d.i.p. zobowiązującego organ do udostępnienia takich danych i w przypadku udostępnienia informacji publicznej w zakresie realizacji postanowień umownych, objętych wnioskiem skarżącej, dane osobowe pracowników powinny być zanonimizowane.

Nieuzasadniony okazał się również zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a., gdyż uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie konieczne elementy określone w tym przepisie. Organ dokonał oceny wnioskowanych informacji, zaznaczając, że z punktu widzenia zasad funkcjonowania wolnego rynku, a w szczególności mechanizmów konkurencji, ich ujawnienie miałoby niekorzystny wpływ na interes Spółki. Prawidłowo również organ wykazał formalne przesłanki do uznania, że wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Słusznie też wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że strona skarżąca nie uzasadniła na czym polega zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 16 ust. 2 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów.

Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.