Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 czerwca 2019 r. skarżący L.B. wniósł skargę na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie potrącenia ze świadczeń z zakresu ubezpieczeń społecznych, zarzucając w skardze niedopuszczalność egzekucji sądowej z jego emerytury, zaś w oparciu o powyższe skarżący wniósł o nakazanie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, zwrot z depozytu ZUS potrąconych [...] zł oraz nakazanie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych zaprzestania wszelkich egzekucji z jego emerytury, jak również zwrot potrąconych kwot z odsetkami ustawowymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, podkreślając, że właściwe dla rozstrzygania spraw, wskazanych w skardze są sądy powszechne zaś, ewentualne zarzuty dotyczące wysokości potrąceń dokonywanych na podstawie art.139 i art.140 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, mogą być rozstrzygane w ramach sprawy o wysokość świadczenia emerytalnego, dlatego do ich rozpoznania właściwy jest sąd powszechny - sąd ubezpieczeń społecznych. Organ, biorąc pod uwagę treść skargi, jej zarzuty i wnioski, wskazał że sprawa, nie ma charakteru sprawy sądowoadministracyjnej, a sprawy cywilnej czy to w znaczeniu materialnym, czy też w znaczeniu formalnym w zakresie w jakim skarżący kwestionuje wysokość dokonywanych potrąceń.
Wyjaśnił dodatkowo, że wobec skarżącego Dyrektor Oddziału ZUS jako organ egzekucyjny nie prowadzi żadnej egzekucji administracyjnej, a obecnie prowadzi jedynie akta emerytalno - rentowe L.B., zawierające dokumenty związane z przyznaniem i wysokością świadczenia, które nie mają bezpośredniego związku z zarzutami rzekomej niedopuszczalności egzekucji sądowej, zaś w związku z zajęciem świadczenia emerytalnego L.B. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w K. R.D., w sprawie [...] i [...], ZUS prowadzi jedynie podręczną teczkę, w której gromadzi dokumenty związane z zajęciem emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na;
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zatem kognicja sądów administracyjnych odnosi się jedynie do spraw określonych przepisami prawa.
Przedmiotem skargi jest pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie potrącenia ze świadczeń z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Stwierdzić należy, że pismo z dnia [...] r. nie znajduje się w katalogu aktów administracyjnych i czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej, podlegających kognicji sądów administracyjnych.
Wynika z tego, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, jako nie podlegająca kognicji sądów administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.